Ο άγνωστος Τρικαλινός δικηγοράκος, το πατριωτάκι μας...

Δείτε και άλλα θέματα στην ενότητα:
Ο άγνωστος Τρικαλινός δικηγοράκος, το πατριωτάκι μας...
Μια ιστορία με πρωταγωνιστές έναν κατηγορούμενο για φόνο και τον νεαρό Τρικαλινό δικηγόρο που ανέλαβε την υπεράσπισή του



Η δίκη έγινε στα μέσα περίπου του 1950
Διηγείται ο συμπολίτης Δημήτρης Μάτης*.






Στους κινηματογράφους. Στα θέατρα.  Στις τηλεοράσεις. Μας ευχαριστούν οι δικαστικές υποθέσεις.

Μεγαλύτερο όμως ενδιαφέρον και προσοχή συγκεντρώνει μια σοβαρή υπόθεση σε αίθουσα κακουργιοδικείου.

Προσελκύουν και συγκινούν οι προσπάθειες των παραγόντων της εκδικαζόμενης υποθέσεως, στο να επιτύχει ο καθένας, τον επιδιωκόμενο σκοπό του.

Έχουμε μπροστά μας τη ζωντανή εικόνα πρωταγωνιστών ενός εγκλήματος ή δράματος.

Όχι Θέαμα με ηθοποιούς. Ένα τέτοιο ζωντανό δράμα, θα παρακολουθήσετε.

Θα σας το προσφέρει το ημερολόγιο της βιβλιοθήκης, ο Δήμος μας

Προβάλλει μια νομική φυσιογνωμία των Τρικάλων, που δεν υπάρχει πια ανάμεσά μας.

Αναφέρεται στα πρώτα βήματα της καριέρρας του. Δεν μας επετράπη ν' αναφέρουμε το όνομά του.


Εν βρασμώ ψυχής...

Σε κακουργιοδικείο μιας πόλης, δικάζονταν για ,φόνο εκ προμελέτης, ένας φτωχός οικογενειάρχης.

Ένα μικρό τσαγκαράδικο είχε σε κάποια κωμόπολη της περιφέρειάς μας.

Το κατηγορητήριο ανέφερε πώς σκότωσε εν ψυχρώ ένα όργανο της τάξης, εν εκτελέσει του καθήκοντος.

Κανένα ελαφρυντικό στο έγκλημα. Ήταν προφυλακισμένος και τόσον ο ίδιος όσον και οι δικοί του, δεν είχαν καμιά ελπίδα σωτηρίας του.

Σίγουρος για το εκτελεστικό απόσπασμα. Στη φυλακή τώρα πού βρίσκονταν, θυμήθηκε πως πριν λίγα χρόνια είχε ένα γειτονόπουλο.

Εδώ κι ένα χρόνο, είχε βγει δικηγοράκος και εργάζονταν σε κάποιο γραφείο ενός παλιού δικηγόρου.

Σ' αυτό αποφάσισε και του έγραψε. Μήπως τον λυπηθεί και παρουσιαστεί στη δίκη του, να πει καμιά καλή κουβέντα.

Χρήματα - του έγραψε - δεν είχε να τού δώσει.

 Σαν γείτονας όμως τον παρακαλούσε να φροντίσει μήπως τον γλυτώσει απ' το εκτελεστικό απόσπασμα.

Περισσότερο το ζητούσε, για να μην αφήσει πεντάρφανα και στους δρόμους τα μικρά παιδάκια του.

Κι από τη φυλακή, σαν τσαγκάρης, κάπως θα βοηθούσε το σπίτι του.

Στο γράμμα του, με απλά και πονεμένα λόγια, του εξιστόρησε μ' όλες τις λεπτομέρειες πως χωρίς να το θέλει, έγινε το κακό.

Και φτάνουμε στη μέρα της δίκης.

Όταν τον ρώτησε ο κ. πρόεδρος εάν είχε υπεράσπιση, απάντησε πώς δεν είχε χρήματα για δικηγόρο.

Αμέσως όμως παρουσιάστηκε το γειτονόπουλο και δήλωσε, πως αυτό θ' αναλάβει την υπεράσπισή του.

Και η διαδικασία προχώρησε.

ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΣ: Ένα σωρό.
ΣΥΝΗΓΟΡΟΙ ΠΟΛ. ΑΓΩΓΗΣ : Τρεις.
ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ : Φωτιά και λαύρα.
ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ: Μουγγός σ' όλα τα πυρά εναντίον του αδίστακτου δολοφόνου όπως τον ονόμαζαν.

Ουδέποτε υπέβαλε ερωτήσεις, που θα μπορούσαν τέλος πάντων κάπως να ελαφρύνουν τον πελάτη του η την ατμόσφαιρα.

Κι' έτσι ήταν φυσιολογικό, ύστερα απ' τα καταιγιστικά μυδράλια τις κατηγορούσας αρχή, που ζήτησε απ' τούς κ.κ. ενόρκους να παραδώσουν τον απαίσιο φονιά στο απόσπασμα και ν' απαλλάξουν την κοινωνία μας από ψυχρούς κι αδίστακτου δολοφόνους...

Ο κ. Πρόεδρος έδωσε τελικά το λόγο στο νεαρό επαρχιώτη υπερασπιστή.

Σηκώθηκε νυφάλιος κι' αντικρύζοντας τον κατηγορούμενο είπε ειρωνικά :  
Τι να υπερασπιστώ κύριοι;
Δεν έχω να πω τίποτε... προς στιγμήν.

Τι σημαίνει κύριε συνήγορε το πρός στιγμήν;

 Πότε περιμένετε να μας. τα πείτε;

Το δικαστήριο αποσύρεται.

— Παρακαλώ κύριε πρόεδρε. Έχω κάτι να πω. 'Ομως και πάλι δεν είπε τίποτε.

Για δεύτερη φορά ετοιμάστηκε το δικαστήριο ν' αποσυρθεί.

Και δια τρίτη όμως φοράν ο νεαρός παρακάλεσε  το δικαστήριο να παραμείνει.

- Διότι—είπε—αυτές τις στιγμές παίζεται η - ζωή ενός ανθρώπου.

Έξαλλος τότε ο  κ. Πρόεδρος με αγανάκτηση εκσφενδώνησε τον κώδωνα μακράν τής έδρας και οργισμένος φώναξε :

 — Μα επιτέλους κύριε, εμπαίζετε το δικαστήριο; Σας ανακαλώ εις την τάξιν. Κι' ο νεαρός επαρχιώτης ατσίδας δικηγόρος... έκανε διάνα.

Ότι επεδίωξε το πέτυχε.

—«Μάλιστα κύριοι δικαστές.
Ζητάω χίλιες φορές συγχώρεση για τον ανορθόδοξο τρόπο υπεράσπισης :

Η ζωή όμως ενός άμοιρου βιοπαλαιστή με τρία ανήλικα παιδάκια, μετράει πιο πολύ από τα τυπικά τής ορθόδοξης διαδικασίας.

Λοξοδρομήσαμε της ευθείας, αλλά πιστεύουμε πώς κερδίσαμε τον αμείλικτο πόλεμο πού όλοι οι εδώ μέσα, μας κήρυξαν.

Σύμφωνοι κύριοι ένορκοι. Εγένετο ένα έγκλημα και ο όρκος σας επιβάλλει να κολάσετε το έγκλημα.

Όμως τώρα κύριοι ενώπιόν σας δεν έχετε ένα ταλαίπωρο πεινασμένο αγράμματο ανθρωπάκι, που εγκλημάτησε:

Όπως στη συνέχεια θ' αναφέρω υπό δοκιμασίαν και πιεστικές συνθήκες ... αλλά δύο κατηγορουμένους.

Τον δικό μου και τον κ. Πρόεδρο. Ο δικός μου οχλήθηκε και πιέστηκε φορτικά παραμονή Χριστουγέννων απο το — κακή τη μοίρα του - φονευθέν όργανο  της τάξης.

Ζητούσε να του καταβάλει αμέσως ένα ασήμαντο ποσό εντάλματος.

Εάν δεν το πλήρωνε έπρεπε να τον ακολουθήσει για τις φυλακές.

Τον παρακάλεσε με δάκρυα να περάσει το βραδάκι κι εν ανάγκη και από το σπίτι του να του εξοφλήσει το ένταλμα.  

Είχε να παραδώσει τις απογευματινές ώρες δύο ζεύγη παπούτσια.

Θα τακτοποιούσε οπωσδήποτε το χρέος και θα γιόρταζε κι αυτός ο δυστυχής με τη φαμίλια του, τις άγιες αυτές μέρες.

Υπάρχουν κύριοι ακόμα κατάλοιπα των παλιών εκείνων μυστακοφόρων οργάνων με το ...Δεν ακούω εγώ τίποτις,  Μπρός πάμε για μέσα τότινις.

Τον έπιασε από το γιακά και τον τράβαγε σαν να συνέλαβε τον λήσταρχο Γιαγκούλα.


Και δυό —τρείς σβερκιές το όργανο.

Και κανα δυό ανάποδες.

Φιλότιμο κι αντίσταση ο τσαγκάρης. Κλωτσιές και μπουνιές το όργανο. Σφυρί ο τσαγκάρης. Και ενώπιόν σας σήμερον κατηγορούμενος σαν ψυχρός δολοφόνος, δημόσιος κίνδυνος, χωρίς απολύτως κανένα ελαφρυντικό.

Πώς τώρα κύριοι ο αγράμματος κακοποιηθείς και εξευτεληφθείς υπαλληλάκος δεν μπορεί να βρεθεί εν βρασμώ ψυχής όταν ξημερώνοντας Χριστού - γέννα τον τράβαγαν για τα σίδερα κι' άφηναν τη φαμίλια του πεινασμένη , ... κι ο κ. Πρόεδρος με όλα τα καλά του και με την εξαίρετη μόρφωσή του, δικαιολογείται να έχει βρασμό ψυχής και να πετάει ότι βρεθεί στα χέρια του;

Αυτό το αφήνω στην κρίση σας.

Κύριοι ένορκοι: Δεν μπορεί να καταδικάσετε τον κατηγορούμενό μου, αν συγχρόνως δεν καθήσει δίπλα του συγκατηγορούμενος και ο κ. Πρόεδρος.

Ο ίδιος δεν είναι δυνατόν να το επιτρέψει από τη θέση που κατέχει. Λογικά η ποινή μας πρέπει να είναι αρκετά μικρότερη της ποινής του κ. Προέδρου.

Όλοι μας πρέπει να αναλογιστούμε: Τι θα κάναμε εμείς αν τύχαινε και βρισκόμασταν στη θέση τού κατηγορουμένου;

Ασφαλώς δεν θα σταυρώναμε τα χέρια μας να τρώμε κλωτσιές και φάπες. Πολλές οι περιπτώσεις πού δεν φταίνε οι φονιάδες αλλά οι φονευμένοι.

Επαφίεμαι στην κρίση σας.

Ο κ. πρόεδρος αναγκάστηκε να παραιτηθεί της θέσης του.

Το δημιουργηθέν επεισόδιο, έλαβε τεράστιες διαστάσεις...

Η καινούργια δίκη του τσαγκάρη με τον ίδιο υπερασπιστή: Κατελόγισε βάναυσον μεταχείρησιν του οργάνου και βρασμόν ψυχής στον κατηγορούμενο.

Κι ο νεαρός μας δικηγοράκος,  ο πατριώτης, χρημάτισε σαν ένας από τους μετρημένους μεγάλους ποινικολόγους παρ' Αρείω Πάγω στην πρωτεύουσα.

Δεν αναλάμβανε υποθέσεις αν υπήρχαν πιθανότητες να μη τις κερδίσει ...

*Του συμπολίτη μας ΔΗΜΗΤΡΗ ΜΑΤΗ
Δημοσιεύτηκε στο "Τρικαλινό ημερολόγιο"
Έκδοση του Δήμου Τρικκαίων (1980)

 

 

Επιστροφή