Πόλη η έρπουσα, Τρίκκη μεγαλόπρεπη κι αγαπημένη, νύμφη άτυχη, νύμφη ξεχασμένη...

Δείτε και άλλα θέματα στην ενότητα:
Πόλη η έρπουσα, Τρίκκη μεγαλόπρεπη κι αγαπημένη, νύμφη άτυχη, νύμφη ξεχασμένη

Τρίκκη - "Πόλη η έρπουσα"
ΛΟΡΕΝΤΖΟ ΝΤΕΤΖΙΟΡΤΖΙΟ




Πόλη η έρπουσα στις καρέκλες των καφενείων και στο ένοχο πλήθος των αναψυκτηρίων, στα σφηνάκια» της γερασμένος νιότης και στο ημίφως της λήθης στην ομίχλη του τσίπουρου και στην τσίκνα του ήθους.

Πόλη η έρπουσα στις κατακόμβες της μετριότητας και της αναλγησίας - στην απάθεια της απομυθοποιημένης ιεροτελεστίας στον αφυδατωμένο ψυχισμό του κορεσμού σου και στην ύβρη.

Πόλη η έρπουσα στους τύμβους της συνείδησής σου με παραμορφωμένη στον γενετικό σου κώδικα την ιστορική καταβολή της Αγοράς και του Συμποσίου και του Ασκληπιείου και του έρωτα και της Πόλεως και του Θείου.

Πόλη η έρπουσα στην οκνή και άκριτη σχιζοφρένεια της ανατολής της αλλότριας, με την ιστορία στα σπλάχνα σου μάταια να σου φωτίζει το δρόμο, μάταια να σου διδάσκει τη μάχη, μάταια να σε εξανθρωπίζει — υποτροπιάζουσα —μάταια να σου ορίζει το μέλλον.

Πόλη η έρπουσα εγκλωβισμένη και τυφλή και αδιάφορη έξω από την καταγωγή σου έξω από το πνεύμα σου έξω από τον προορισμό σου.

Πόλη η έρπουσα, Τρίκκη μεγαλόπρεπη κι αγαπημένη, νύμφη άτυχη, νύμφη ξεχασμένη.

Τρίκκη, 1992 μ.Χ.  "Οι Εντάσεις"





(Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "ΜΕΤΕΩΡΑ" του ΕΜΟΤ, τευχ. 46/47 - 1992-93)

 

 

Επιστροφή