H Άλωση της Κωνσταντινούπολης

Δείτε και άλλα θέματα στην ενότητα:
H Άλωση της Κωνσταντινούπολης


Εργασία στο μάθημα: της Ιστορίας της μαθήτριας Δέσποινας Ψύχου Τάξης: B’4 3ΟΥ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΤΡΙΚΑΛΩΝ

Υπεύθυνη Καθηγήτρια: κα. ΑΜΑΛΙΑ ΗΛΙΑΔΗ, ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ-ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ, Δ/ΝΤΡΙΑ 3ου Γυμνασίου ΤΡΙΚΑΛΩΝ

Η ιστορία αναφέρει πολλές καταστροφές, οι οποίες με την πρώτη ματιά φαντάζουν πιο δραματικές και πιο εντυπωσιακές από την Άλωση της Κωνσταντινούπολης.

Εδώ αντιπαραταχτήκαν το δίκαιο και η βία.

 Οι δυο αντίπαλοι μονομάχησαν ατάραχοι, κατά μια έννοια, ο Μωάμεθ βασισμένος στην υλική του δύναμη και ο Κωνσταντίνος σίγουρος για τον ηθικό του θρίαμβο. Για το λόγο αυτό, οι σκοτωμοί δεν ήταν υπερβολικοί και περιορίστηκαν μόνο σε όσους ήταν αρκετοί για να εξασφαλιστούν η επικράτηση της βίας και η τιμή του δικαίου.

Στην πραγματικότητα όμωςκαμία ιστορική καταστροφή δεν υπήρξε πιο τραγική. Με την άλωση δεν έπεσε μόνο η κυριευμένη Πόλη, δεν έπεσε μόνο η αποδυναμωμένη Βασιλεία, αλλά για μεγάλο χρονικό διάστημα επισκιάστηκε ένας ολόκληρος κόσμος, ο Ελληνικός κόσμος.

Το σημαντικότερο βέβαια είναι ότι επισκιάστηκε ο ελληνικός πολιτισμός και η ορθόδοξη θρησκεία μας.
Είναι αναμφισβήτητο το γεγονός ότι τα συναισθήματα που δημιουργήθηκαν σε κάθε έλληνα, φέρνοντας στη θύμησή του την άλωση της πόλης, είναι διφορούμενα.

Το πρώτο, βέβαια που κυριαρχεί είναι η θλίψη και ο πόνος για την πτώση του Μεγαλείου του Βυζαντίου από τον αλλόθρησκο κατακτητή. Από την άλλη πλευρά, όμως κυριαρχεί και ο θαυμασμός για την υπερηφάνεια και το σθένος της ελληνικής ψυχής.

Αυτό φαίνεται από την σθεναρή αντίσταση των βυζαντινών μέχρι την τελευταία στιγμή, τα ξημερώματα της 29ηςΜαΐου, αλλά και από την απάντηση του περήφανου αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Παλαιολόγου στον Μωάμεθ λίγο πριν την τελική επίθεση που του ζήτησε να του παραδώσει την πόλη για να σώσει έτσι τους υπηκόους του και τον εαυτό του από τη σφαγή.

 Ο Παλαιολόγος όμως που εκπροσωπούσε το φρόνημα όλων των βυζαντινών απάντησε πως ούτε κανένας από αυτούς που κατοικούν στην πόλη έχει το δικαίωμα να την παραδώσει στον κατακτητή. Όλοι με τη θέληση τους θα πεθάνουν και δε θα σκεφτούν τη ζωή τους.

Παρακολουθώντας, βέβαια, την ιστορία και την εξέλιξη της Βυζαντινής αυτοκρατορίας με την ταυτόχρονη εξάπλωση των Τούρκων και των μεθοδικών τους κινήσεων, το γεγονός της άλωσης της πόλης δεν ήρθε ξαφνικά ούτε μας αφήνει εμβρόντητους.

Ο Κωνσταντίνος ΙΑ ‘ Παλαιολόγος αναλαμβάνει το θρόνο ενώ η κατάσταση του Κράτους δεν είναι καθόλου καλή. Στο εσωτερικό υπάρχουν διαμάχες, τα στρατεύματα είναι λιγοστά και ανεπαρκείς οι οχυρώσεις της Πόλης. Ταυτόχρονα και η χρονική στιγμή σε διεθνές επίπεδο είναι δυσμενής.

Παρά τις δυσκολίες ο Κωνσταντίνος ενήργησε με διπλωματικότητα και σύνεση. Προσπάθησε να ανασυντάξει το στρατό και να επισκευάσει με τρόπο τα τείχη της Πόλης.

 Τα πράγματα όμως και οι εξελίξεις είναι δύσκολες. Οι Οθωμανοί εξαπλώνονται επικίνδυνα και οργανώνονται μεθοδικά για να ατυχούν τους στόχους και τις βλέψεις τους .

Έτσι χτίζουν δυο σημαντικά φρούρια στις δυο ακτές του Βοσπόρου, το φρούριο της Ανατολής Ίσαρ, στο πιο στενό σημείο του Βοσπόρου το οποίο χτίστηκε το διάστημα 1390 -93από τον Σουλτάνο Βαγιαζήτ και το φρούριο της Ρούμελης που κατασκευάστηκε από τον Σουλτάνο Μωάμεθ Β΄ στην Ευρωπαϊκή ακτή του Βοσπόρου.

Τα δυο αυτά κάστρα διαδραμάτισαν σημαντικό ιστορικό ρόλο στην κατάκτηση της Κωνσταντινούπολης.

Ρίγη συγκίνησης ακόμη προκαλούν οι σκέψεις μας για τον ναό της Άγιας Σοφίας τις δραματικές ώρες της Άλωσης.

Το βράδυ μετά την Άλωση ο Μωάμεθ ο Πορθητής μπαίνει πανηγυρικά στην Αγιά Σοφιά και προσεύχεται στον Αλλάχ αφού ανεβαίνει πάνω στην Άγια Τράπεζα, όπως αναφέρουν οι ιστορικοί της εποχής.

Το γεγονός αυτό καθώς και η σημερινή θέση του ναού αυτού, ενός ναού που υπήρξε η καρδιά της ορθοδοξίας μας γεμίζει την ψυχή θλίψη και οδύνη, ταυτόχρονα όμως και μια κρυφή ελπίδα και πίστη πως με τη χάρη του θεού θα επέλθει η αποκατάσταση των πραγμάτων και του δικαίου.

Δέσποινα Ψύχου
Μαθήτρια Τάξης: B’4 3ΟΥ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΤΡΙΚΑΛΩΝ


 

 

Επιστροφή