Γιώργος Κανούτας. Τρείς φορές Δήμαρχος Τρικκαίων. Κι' όμως, "πέθανε στην ψάθα"

Δείτε και άλλα θέματα στην ενότητα:
Γιώργος Κανούτας. Τρείς φορές Δήμαρχος Τρικκαίων. Κι' όμως,

Μια ενδιαφέρουσα ιστορία που δημοσίευσε ο αείμνηστος Μιχάλης Χατζηγάκης στο βιβλίο του "Ηθογραφικά και πολιτικά" (έκδοση 1989) και που είχε δημοσιετεί στον τοπικό τύπο 26-7-1968

Αναφέρεται στον επί τρεις θητείες θητεύσαντα ως Δήμαρχο Τρικκαίων τον Γιώργο Κανούτα ο οποίος και να σημειώσουμε ήταν και μεγάλος πολιτικός αντίπαλος της οικογένειας των Χατζηγακαίων τότε, στα τέλη του 19ου αιώνα (1887) μέχρι και τις αρχές του 1900


Γράφει λοιπόν:


Μια από τις πολιτικές φυσιογνωμίες του τόπου υπήρξε και ο Γιώργος Κανούτας.

Γόνος άριστης οικογένειας του τόπου μας, με επαγγελματική μόρφωση — ήταν γιατρός — ψηλός, επιβλητικός, ωραίος και με αρκετή ευφράδεια, ήταν φυσικό να σταδιοδρομήσει στην περιφέρειά μας και ως επιστήμων και ως πολιτικός, αφού διέθετε τόσα προσόντα.

Γεώργιος Κανούτας
Διετέλεσε επανειλημμένως δήμαρχος της πόλεώς μας, την οποίαν και αυτός εξυπηρέτησε σύμφωνα με τις δυνατότητες της εποχής του.

Ήταν πολιτικός αντίπαλος του ετέρου υποψήφιου δημάρχου Παναγ. Χατζηγάκη και, ενώ ο Παναγιώτης ήταν μειλίχιος, πράος, γλυκομίλητος προς φίλους και εχθρούς, αντίθετα ο Κανούτας ήταν βίαιος προς τους συμπολίτες του, όσους θεωρούσε ότι δεν ήταν φίλοι του.

Έτσι, είχε καταντήσει να είναι ο καλύτερος κομματάρχης του αντιπάλου του, αφού ο καθένας που προπηλακίζετο απ ’ αυτόν αναγκαστικά πήγαινε προς τον Χατζηγάκη.!

Ο Κανούτας, με τον πολιτικό φανατισμό του, ήταν εκείνος που είχε διαχωρίσει τους ψηφοφόρους σε ορεινούς και πεδινούς, σε βλάχους και καμπίσιους, και όταν έβλεπε κανέναν ορεινό δυσαρεστημένο με τον Χατζηγάκη και προσφεύγοντα σ’ αυτόν προς εξυπηρέτηση, τον έδιωχνε από το γραφείο του με τις φράσεις:


Φύγε απ’ εδώ σκ... βλάχε. Έρχεσαι να με γελάσεις! Δεν είσαι φίλος μου!

Και έτσι πυκνώνονταν οι φάλαγγες των φίλων του αντιπάλου του, πράγμα το οποίο είχε αντιληφθεί ο πανέξυπνος αντίπαλός του Σωτήρης Χατζηγάκης, μετέπειτα γερουσιαστής, ο οποίος εκμεταλλευόταν την τακτική αυτή του Κανούτα.

Μάλιστα ο γερουσιαστής πολλές φορές, όταν πληροφορείτο ότι κάποιος ήταν δυσάρεστη μένος, γνωρίζοντας την τακτική αυτή του Κανούτα, έλεγε:
   
Τι σκ... θα φάει, εδώ θα έλθει. Στον Κανούτα δεν μπορεί να πάει. Και πράγματι οι δυσαρεστημένοι φίλοι επέστρεφαν κατά τις εκλογές στον Χατζηγάκη.

Ο Κανούτας σ’ όλη την πολιτική και επαγγελματική σταδιοδρομία του υπήρξε άψογος από απόψεως ήθους.

Γι’ αυτό και πέθανε στην «ψάθα», κατά το κοινώς λεγόμενο, πράγμα που έκανε τον αντίπαλό του Παναγ. Χατζηγάκη, λίγα χρόνια πριν το θάνατό του, ως δήμαρχο να ενισχύσει τούτον αγοράζοντας τη βιβλιοθήκη του για το δήμο Τρικκαίων αντί του ποσού των δρχ. δέκα έξι χιλιάδων.


Γεώργιος Κανούτας. Δήμαρχος Τρικάλων για πολλά χρόνια.

Ως επιστήμων γιατρός ο Κανούτας θεωρείτο σαν ένας από τους καλύτερους γιατρούς της πόλεώς μας. Σ’ αυτό βοηθούσε το ωραίο του παράστημα, με το μούσι, η εγκαρδιότητα με την οποία μιλούσε και το θάρρος που έδινε στους αρρώστους του.

 Διηγούντο, ότι κάποτε αρρώστησε ο Ντούλιας Χατζηγάκης, αδελφός του Παναγιώτη και Σωτήρη (δημάρχου και βουλευτή) από αιμοσφαιρινουρία.

Η κατάστασή του ήταν σοβαρότατη και από το κρεβάτι του ασθενούς πέρασαν όλοι οι καλύτεροι γιατροί της πόλεώς μας, χωρίς όμως αποτέλεσμα.

Ο ασθενής από το κρεβάτι του πόνου ζητούσε τον Κανούτα για γιατρό.

Τ’ αδέλφια του, όμως, λόγω της γνωστής πολιτικής αντιθέσεώς τους προς τούτον, δεν ήθελαν ν’ ακούσουν τ’ όνομα Κανούτας, πολύ δε περισσότερον δεν ήθελαν να τον βάλουν στο σπίτι τους, αναγνωρίζοντας έτσι την αξία του ως επιστήμονος γιατρού.

Ο ασθενής, όμως, επέμεινε και έτσι αναγκάσθηκαν να τον καλέσουν ως γιατρό. Κλήθηκε, λοιπόν, ο Κανούτας και μόλις μπήκε στο δωμάτιο του ασθενούς έβαλε τα γέλια.

— Χα, χα, χα! Ο Ντούλας άρρωστος ! Χα, χα, χα! Εσύ άρρωστος; Εσύ δεν έχεις τίποτε. Σε λίγο θα είσαι καλά και θα ουρήσεις!

Και με το μεφιστολικό παράστημα και το σαρδώνιο γέλιο του επηρέασε τόσο τον ασθενή, ώστε σε λίγο η κατάστασή του άρχισε να βελτιώνεται ραγδαία.

Τόση εποβολή άσκησε πάνω του και τόση ευεξία του χάρισε!

Αλλά ο Κανούτας ήταν άτυχος στην οικογενειακή του ζωή. Είχε ένα μονογενή γιο, το Στέφανο, λοχαγό της Σχολής Ευελπίδων, ο οποίος έπεσε ηρωικώς μαχόμενος στη Μικρά Ασία.

Του είχε δώσει άριστη ανατροφή, καθώς και στις δυο κόρες του, την Κατερίνα, μετέπειτα σύζυγο του Αλκιβιάδη Ιακωβάκη και την Κική, καθηγήτρια βιολιού στο Ωδείο Αθηνών, η οποία πέθανε προ λίγων ετών άγαμος.

Έτσι, μια παλιά οικογένεια των Τρικάλων, με ήθος και ευγένεια, εξέλειπε.


Μιχαήλ Χατζηγάκης





Γεώργιος Κανούτας. Δήμαρχος Τρικάλων για πολλά χρόνια.

(1887-1891) Πρώτη θητεία (1903-1907) Δεύτερη θητεία, ως Δήμαρχος, (1907-1914) τρίτη θητεία
Γεννήθηκε στα Τρίκαλα το 1849 και πέθανε το 1929. Αποφασίστηκε η παραχώρηση του τάφου του, «τιμής ένεκεν», για τις πολύτιμες υπηρεσίες του στην πόλη.

Προς τιμήν του δόθηκε το όνομα του σε μία από ΄τις κεντρικές οδούς της πόλης την παραποτάμια από το ύψος του Αχιλλείου μέχρι τη γέφυρα της "γούρνας".

 

 

Επιστροφή