"Απόρρητον - Εμπιστευτικόν"... Πολιτικά "τσατσιλίκια" και "καρφώματα" στα Τρίκαλα του 1932

Δείτε και άλλα θέματα στην ενότητα:
Πολιτικά

"Όλα τριγύρω αλλάζουνε, κι όλα τα ίδια μένουν"...

Eίναι ο τίτλος της σημερινής μας "ιστορίας"
Ξεκινάει αρχές του έτους 1932 και συνεχίζεται ως το καλοκαίρι του ίδιου έτους με την "πείνα" που είχε πέσει στο Μουζάκι και την ευρύτερη περιοχή εκείνη τη χρονιά.



Μέσα από σπάνια αρχεία του προηγουμένου αιώνα ανασύραμε και σας παρουσιάζουμε μια εξόχως ενδιαφέρουσα επιστολή που πιστεύουμε όσοι την διαβάσουν θα εξάγουν "χρήσιμα" συμπεράσατα για το πως λειτουργούσαν τότε οι κομματικοί πολιτικοί μηχανισμοί...

Αν άλλαξε τίποτα μέχρι σήμερα;
Σίγουρα ΝΑΙ !
Ο τρόπος αποστολής και... λήψης!


Και η αδιαφορία μπροστά στα προβλήματα που αντιμετωπίζει η κοινωνία ενώ οι ΑΡΧΟΝΤΕΣ της ασχολούνται ως συνήθως  με τα... "δικά τους" ...!

25 Φεβρουαρίου 1932


Eπιστολή - Αναφορά του Νομάρχη Τρικάλων προς το Πολιτικό Γραφείο του Πρωθυπουργού (Ελευθερίου Βενιζέλου) Γραφείο Τύπου σχετικά με τις εφημερίδες που εκδίδονται στο Νομό Τρικάλων

Η επιστολή, διαβαθμισμένη ως "Εμπιστευτικόν - Απόρρητον" αναφέρει εν περιλήψει, ότι υποβάλλει αντίτυπα των εφημερίδων που εκδίδονται στον νομό Τρικάλων και δίνει πληροφορίες για την πολιτική τους κατεύθυνση, για την κυκλοφορία και την οικονομική τους κατάσταση.

Η εκλογική περιφέρεια Τρικάλων συμπεριλάμβανε τότε και την επαρχία Καρδίτσας και έτσι η "αναφορά" γίνεται και για την "Θεσσαλική Φωνή" που εκδιδόταν στην γειτονική πόλη μαζί φυσικά με τις εν Τρικάλοις εκδιδόμενες "ΘΑΡΡΟΣ" και "ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΙΣ"

Στην "αξιολόγιση" διαβάζουμε πως χαρακτηρίζονται παραδόξως και οι τρεις "άνευ κύρους" !

Αξιοσημείωτο το που "φθάνει" η... αναφορά είναι όταν αναφερόμενη στον διευθυντή του "ΘΑΡΡΟΥΣ" (Κλειδονόπουλος) λέει χαρακτηριστικά πως "πούλησε" τον υποψήφιο βουλευτή Βαμβέτσο (Βενιζελικό) και θέλει να πολιτευτεί με τον Κονδύλη αν και είναι (ο δ/ντης του ΘΑΡΡΟΥΣ) εξαιρετικώς αντιπαθής και... "κουφός"...!!!
Και το καλύτερο:
"Ουδαμόθεν ενισχύεται χρηματικώς" !



Νομάρχης Τρικάλων τότε ο κ. Νίκος Λάππας φυσικά Φιλοβενιζελικός. Και φυσικά άλλαζε ανάλογα με ποιά παράταξη κυβερνούσε...

Η επιστολή φέρει κόκκινες υπογραμμίσεις (από τον δ/ντη του πολιτικού γραφείου του Πρωθυπουργού προφανώς) οι πράσινες υπογραμμίσεις είναι δικές μας...

Αριστερό κλικ επάνω στις εικόνες για να τις διαβάσετε





Για την "ιστορία" και να μπει ο αναγνώστης στο "πνεύμα" της εποχής:
Η πολιτική κατάσταση ήταν πολύ ρευστή, έμοιαζε με την σημερινή...

H Κυβέρνηση Ελευθερίου Βενιζέλου τότε, είχε πάρει εντολή το  1929 και διήρκησε μέχρι 26 Μαΐου 1932 ήταν η κυβέρνηση που πτώχευσε την Ελλάδα  τον Μάιο του '32 (4η πτώχευση της Ελλάδας) με την κήρυξη της παύσης πληρωμών.

Έτσι είχαμε συχνά "ανεβοκατεβάσματα" κυβερνήσεων με εντολή η εκλογές:


Κυβέρνηση Αλέξανδρου Παπαναστασίου 26 Μαΐου 1932 – 5 Ιουνίου 1932
Κυβέρνηση Ελευθερίου Βενιζέλου 5 Ιουνίου 1932 – 3 Νοεμβρίου 1932
Κυβέρνηση Παναγή Τσαλδάρη 3 Νοεμβρίου 1932 – 16 Ιανουαρίου 1933
Κυβέρνηση Ελευθερίου Βενιζέλου 16 Ιανουαρίου 1933 – 6 Μαρτίου 1933
Κυβέρνηση Αλέξανδρου Οθωναίου 6 Μαρτίου 1933 – 10 Μαρτίου 1933
Κυβέρνηση Παναγή Τσαλδάρη 10 Μαρτίου 1933 – 10 Οκτωβρίου 1935



"Όλα τριγύρω αλλάζουνε, κι όλα τα ίδια μένουν"...  
 

ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΕΠΟΧΗ...

Κι ενώ ο κ. Νομάρχης ασχολείτο να "ενημερώσει" την κυβέρνηση για το τι... "βιολί βαρούσαν" οι τοπικές εφημερίδες Τρικάλων και Καρδίτσας, αυτές και ο ανταποκριτής της εφημερίδας "Ριζοσπάστης", σε άρθρα που δημοσιεύουν λίγες μέρες αργότερα ΠΕΡΙΓΡΑΦΟΥΝ κατάσταση στην περιοχή Μουζακίου (περιοχή ευθύνης του Νομάρχου Λάππα) και γράφουν:

(Θα καταλάβετε γιατί ο Νομάρχης τις... "καρφώνει" σαν "ΑΝΕΥ ΚΥΡΟΥΣ" στον Πρωθυπουργό...)


"ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΙΣ" των Τρικάλων
Η κάλυψη των γεγονότων του Μουζακίου είναι εκτενέστερη στην εφημ. "Η Αναγέννησις", της οποίας ο ανταποκριτής γράφει: «Δύο χιλιάδες περίπου ορεινοί, άνδρες, γυναίκες, παιδιά και κοράσια εκ διαφόρων ορεινών διαμερισμάτων, από πρωίας κατέκλυσαν την αγοράν μας, ίνα προμηθευθώσιν αραβόσιτον.
Καθ’ ομάδας δε και με κενούς σάκκους επ’ ώμου και ανά χείρας περιήρχοντο την αγοράν μας ίνα εύρωσιν έστω και ολίγας οκάδας αραβοσίτου. Δυστυχώς όμως αι αποθήκαι ήσαν όλαι κεναί καθ’ όσον  από τριών περίπου εβδομάδων αραβόσιτος δεν υπάρχει εις την αγοράν μας. Τούτου ένεκεν καθ΄ομίλους συγκεντρωμένοι άλλοι μεν εσχολίαζον, αλλοι εμεμψιμοίρουν και άλλοι εφώναζον «καλαμπόκι» «πεινάμε».
Εκείνο το οποίον μας έκαμε εξαιρετικήν εντύπωσιν είναι ότι στα πρόσωπα πολλών τούτων ήσαν ευδιάκριτα τα ίχνη των αποτελεσμάτων της πείνης.

Δεν ήσαν οι συνήθεις ορεινοί τους οποίους άλλοτε εβλέπαμεν με ζωήν και ενεργητικότητα. Ομοίαζον με σκελετούς ή σκιάς ανθρώπων εις ους  καταφανή ήσαν τα σημεία της απογνώσες ως και ευδιάκριτα τα ίχνη της εξαντλήσεως, τέλος άνθρωποι μόλις συγκρατούμενοι εις τα πόδια των.
Το ροδόχρουν χρώμα όπερ εστόλιζε άλλοτε τα παρειάς των ορεινών γυναικών και κορασίων είχε αντικατασταθεί από το αποκρουστικόν πράσινον τοιούτον λόγω της ανεχείας και της κακής και πλημμελούς διατροφής».
 

"ΘΑΡΡΟΣ" των Τρικάλων

Στο Μουζάκι κατέβηκε πλήθος αγροτών από τα πιο κοντινά ως τα πιο απομακρυσμένα χωριά της περιοχής και συγκρότησαν μια αυθόρμητη διαδήλωση  απαιτώντας καλαμπόκι. «Χιλιάδες πεινώντων ορεινών Δήμων Αγράφων, Απεραντίων, Ιθώμης και Γόμφων κατήλθον ενταύθα να προμηθευθώσιν αραβόσιτον και μη ευρόντες συνεκρότησαν συλλαλητήριον αυθόρμητον, μετέβησαν Ειρηνοδίκην Αστυνόμον, ηπειλήθη διασάλευσις τάξεως, …χιλιάδες παραμένουν λιπόθυμοι εκ πείνης αναμένοντες αποστολήν αραβοσίτου…» τηλεγραφεί από το Μουζάκι ο ανταποκριτής της εφημερίδας "Θάρρος" με το ψευδώνυμο Καίσαρ.



"ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ"

Λιποθυμίες από την πείνα στο Μουζάκι Τρικάλων


 «Στα πρόσωπα όλων αυτών έβλεπε κανείς έκδηλα τα σημεία της πείνας που μας έχει ρίξει η κεφαλαιοκρατική κυβέρνηση. Δεν ήταν οι παληοί ορεινοί που τους γνώριζε κανείς με ροδαλό πρόσωπο, αλλά σκελετωμένοι άνθρωποι που έμοιαζαν με σκιές. Δεν είναι καθόλου υπερβολή όταν πούμε ότι πολλοί απ΄ αυτούς αρκετές μέρες δεν έχουν φάει ούτε ένα κομμάτι μπομπότα. Από την πείναν  λιποθύμησε ένας γέρος έξω από το φαρμακείο του Κούρτη και μια κοπέλλα έξω από το ειρηνοδικείο Μουζακίου. Έτσι μας κάνει η κυβέρνηση, αγνώριστους».
 
Καλαμπόκι, πεινάμε, θέλουμε να φάμε!

Μπροστά την ολιγωρία του Νομάρχη Τρικάλων πολλοί αγρότες πήγαν στο Μητροπολίτη και τον παρεκάλεσαν να μεσολαβήσει όπως τους σταλεί καλαμπόκι για να μην πεθάνουν από την πείνα. Μα αυτός, όπως και ο σταθμάρχης και τα άλλα τσιράκια του κεφαλαίου, τους σύστησε υπομονή».

Πολλές ομάδες άρχισαν να φωνάζουν: «ΠΕΙΝΑΜΕ», «ΚΑΛΑΜΠΟΚΙ», «ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΦΑΜΕ».


"Όλα τριγύρω αλλάζουνε, κι όλα τα ίδια μένουν"...


 

 

Επιστροφή