Πρωινό ρόφημα στους μαθητές του σχολείου μας το 1954…!

Δείτε και άλλα θέματα στην ενότητα:
Πρωινό ρόφημα στους μαθητές του σχολείου μας το 1954…!
«Kαι επειδή οι μέρες το απαιτούν…» ας κάνουμε ένα περίπατο στο άχαρο παρελθόν
(Τάδε έφη Γιώτης Δημήτριος Μαυρομμάτι-γεννέτειρα του Γ. Καραϊσκάκη.)

Αφιέρωμα σε κείνα τα παιδιά των συσσιτίων, στα σημερινά Μαυρομματιανά μαθητούδια και στη μνήμη του Αρχιστράτηγου Γ. Καραϊσκάκη


(Και επειδή οι μέρες το απαιτούν δύο φωτογραφίες από το προσωπικό μου αρχείο)
Του επαναπατριζόμενου Θεσσαλού Πολίτη Βάιου Φασούλα


Tρίκαλα 1954

Τι αίγλη, τι κάλλος, τι γοητεία όταν μέσα από τη γκρίζα πραγματικότητα μία φωτογραφία σε ταξιδεύει…, ακόμα και στο άχαρο  παρελθόν…, και σε γυρίζει πίσω, στις πρώτες τάξεις του δημοτικού σχολείου, κάτω από το μακρόστενο υπόστεγο της διπλανής εκκλησιάς να παίρνεις το γάλα σου σε κύπελλο και να το νιώθεις να κυλά μέσα σου ξεδιπλώνοντας και ζεσταίνοντας μέχρι τα μύχια της ψυχής σου!

Μαθητούδια, λοιπόν, που για πρώτη φορά δρασκελούν τα κατώφλια των πορτών μεγάλων σχολικών αιθουσών αλλά και σε κείνα της 3τοβάθμιας εκπαίδευσης που κάτω απ’ τις μασχάλες τους κρατούν το δικό τους πολύπονο πανεπιστημιακό θησαυρό και, επιτέλους, προετοιμάζονται να πραγματοποιήσουν τα όνειρά τους, στους μεν μαθητές-πρωτάκια ευχόμαστε καλό και υγιές ξεκίνημα, στους δε φοιτητές μας ευχόμαστε να μην αφουγκραστούν σειρήνες που μιλούν για ξενιτιά.

Η αίγλη, το κάλλος, η γοητεία, ο πολιτισμός και η σοφία, που αποτελούν την κατάκτηση του ονείρου, βρίσκονται μπροστά τους. Φτάνει μόνο να ξεριζώσουν τα αγκάθια… 

  Θα γενικεύσουμε λίγο το αφιέρωμά μας για να πούμε στα σημερινά μαθητούδια πως παρόμοια κατάσταση υπήρχε σε ολόκληρη την Ελλάδα, βεβαίως και στα Τρίκαλα, όσο αφορά το ρόφημα -το οποίο ήταν σκόνη γάλακτος, αμερικάνικο. Ήταν εποχή που ο εμφύλιος στην Ελλάδα είχε αφήσει ανεξίτηλα, πικρά και σκληρά τ’ αχνάρια του και στα τότε σχολειά μας, υπήρχαν και παιδάκια ορφανά, θύματα του εμφυλίου σπαραγμού.



Ίσως και στις φωτογραφίες των σχολοπαίδων του Μαυρομματίου του 1954, να υπήρχαν ορφανά παιδάκια, που ο ξενοκίνητος εμφύλιος δολοφόνησε τους πατεράδες τους-αντάρτες, «δεξιούς» και «αριστερούς», ένας ξενοκίνητος εμφύλιος που ατίμασε τις μανάδες και τις αδερφάδες τους, που φυλάκισε τον ανθό της κοινωνίας μας στα  μπουντρούμια της παραφροσύνης των παθών και του μίσους, που ξερίζωσε πολιτείες και χωριά και στον αποδεκατισμένο τόπο μας πρόσφερε μια φυγή, πικρή και σκληρή? την ξενιτιά. 

Ήταν εποχή που οι εγκληματίες-δολοφόνοι-κατασκευαστές της ελληνικής τραγωδίας Άγγλοι και οι… δημοκρατικοί… ηγέτες της Ελλάδας, μας παρέδωσαν στους Αμερικάνους, όπου και άλλαξε, από τότε, ο ρους της ζωής και της τύχης της Ελλάδας γενικότερα. Η φασιστική γερμανική κατοχή αντικαταστάθηκε από τους Άγγλους και στη συνέχεια από τους Αμερικάνους.

Σήμερα…, χάρη στον αφανισμό χιλιάδων συνανθρώπων μας, που προξένησε ο προγραμματισμένος εμφύλιος Πόλεμος αλλά και ενωρίτερα στην Ιταλογερμανική κατοχή και στην αμέσως ομαδική μετανάστευση-ξεκλίρισμα της δεινοπαθούσας μετεμφυλιακής Ελλάδας…, σήμερα, λοιπόν, οι «σύγχρονοι» ιμπεριαλιστές-κατακτητές αντιμετωπίζουν ελάχιστα πληθυσμιακά προβλήματα από τον εναπομείναντα πληθυσμό…, (οχτώ (8) περίπου εκατομμύρια ο ελληνισμός της διασποράς…,) τον οποίο, μέρος του, οι ίδιοι εξανδραποδισμένοι και υποταγμένοι (όπως και τότε) «έλληνες» στους ξένους αποικιοκράτες, τους παροτρύνουν να μεταναστεύσουν και πάλι προ την ξένη.  Όσο και αν η… κρίση φαίνεται να έχει Παγκόσμιο χαρακτήρα, στην έρμη Ελλάδα η αντιμετώπισή της γίνεται με ολέθριο και εγκληματικό τρόπο χτυπώντας την θανάσιμα ακριβώς εκεί που πονάει? στις ιδιαιτερότητες.


Οι ιδιαιτερότητες που διαθέτει η Ελλάδα με πρώτο τον πολιτισμό της, την ιστορία της κάμποσων χιλιάδων χρόνων…, τη γεωγραφική της ομορφιά, τα ανεκμετάλλευτα πλούτη της, τις καλές σχέσεις της με τον Αραβόκοσμο και άλλα, άλλα πολλά, είναι αυτά που ενοχλούν τους ξένους βαρβάρους και οι ταλαιπωρίες της δεν έγιναν τυχαία, ούτε τότε, ούτε σήμερα.

 Το μόνο που σήμερα αλλάζει σε βάρος της πατρίδας μας είναι ότι έχουμε χάσει πολλές αξίες? είμαστε πλέον παροπλισμένοι, σε πολλές περιπτώσεις λειτουργούμε σαν φυτά και εσκεμμένα ή μη συμμετέχουμε στο κοινωνικό-εθνικό έγκλημα.

Αυτό συμβαίνει όταν σου κρύβουν τον ήλιο, όταν σου αφαιρούν πολιτιστικά και ιστορικά μεγαλεία, μένεις άδειος και τυφλός. Άλλωστε οι διαθέσεις των ξένων, και παλιά και τώρα επιβεβαιώνονται, δυστυχώς:
«Θα τελειώσει ο πόλεμος, όλα θα τακτοποιηθούν.

 Κι εμείς θα ρίξουμε όλες τις δυνάμεις που έχουμε, όλα τα μέσα που διαθέτουμε, τα πάντα για να παραπλανήσουμε τους ανθρώπους… Από τη λογοτεχνία και την τέχνη, θα βγάλουμε την κοινωνική ουσία, θα ξεμάθουμε και θα αναγκάσουμε τους καλλιτέχνες να μην παρουσιάζουν την αλήθεια, την πραγματικότητα. Η λογοτεχνία, το θέατρο, ο κινηματογράφος θα δοξάζουν τα πιο χαμηλά ανθρώπινα συναισθήματα.

Εμείς θα υποστηρίξουμε τους καλλιτέχνες, που θα εμφυτεύουν στη νεολαία τη λατρεία του σεξ, της βίας, του σαδισμού, της προδοσίας, της ανηθικότητας…Το βασικό στήριγμά μας θα είναι η νεολαία, την οποία θα διαφθείρουμε, θα τη χαλάσουμε, θα την κακοσυνηθίσουμε. Εμείς μέσα από τους νέους, θα κάνουμε κατασκόπους, κοσμοπολίτες. Ναι αυτά θα τα κάνουμε όλα εμείς…» Αυτά μαγείρευε ο εγκληματίας Τσόρτσιλ το 1945. Αυτά μας περιγράφει ο αείμνηστος ιστορικός Λάμπρος Μάλαμας σε ιστορικό του βιβλίο.

Λίγο αργότερα ένας άλλος … πρόσφυγας κέρβερος προφήτευε την τωρινή κατάσταση δεκάδες χρόνια πριν: «Ο Ελληνικός λαός είναι δυσκολοκυβέρνητος και γι’ αυτό θα πρέπει να τον πλήξουμε βαθιά στις πολιτισμικές του ρίζες.

Τότε ίσως συνετιστεί. Εννοώ δηλαδή να πλήξουμε τη γλώσσα, τη θρησκεία, τα πνευματικά και ιστορικά του αποθέματα, ώστε να εξουδετερώσουμε κάθε δυνατότητά του να αναπτυχθεί, να διακριθεί, να επικρατήσει, για να μη μας παρενοχλεί στα Βαλκάνια, στην Ανατολική Μεσόγειο, στη Μέση Ανατολή, σε όλη αυτή την νευραλγική περιοχή μεγάλης στρατηγικής σημασίας για μας, για την πολιτική των Η.Π.Α.…» (Χένρυ Κίσινγκερ επί των ημερών του.)

Κι ένας άλλος είπε:
«Όταν μιλάμε για το ουσιώδες της ιστορικής συνέχειας μέσα στην αλλαγή, είμαστε υποχρεωμένοι να αναφερόμαστε πάντα στους Έλληνες. Στους Έλληνες που όχι μόνο υπήρξαν η αφετηρία αλλά, μετά τον σκοτεινό Μεσαίωνα, σηματοδότησαν, χάρη και στην πολύτομη συνεισφορά της διασποράς των ομοεθνών τους, την οδό της επανόδου της ευρωπαϊκής σκέψης στην αξεπέραστη ελληνική επιστήμη και φιλοσοφία». (Άρθουρ Καίστλερ).

Κι εμείς, από τους εναπομείναντες που δεν πάψαμε να αγαπάμε την πατρίδα μας και την θέλουμε νοικοκυρά στο τόπο της και ας έχει τρύπια ποδιά, λέμε στα παιδιά μας:
«Κοίτα, κοίτα τη ζωή μας μες στο Σύμπαν! / Κοίτα την κοινωνία μας μες στη ζωή μας!
Όσο όμορφη κι αν είναι η ζωή μας, / τόσο άσχημη είναι η κοινωνία μας
Κοίτα να δεις το μεγάλο θαύμα του Σύμπαντος
Και κοίτα να δεις και την κοινωνική σου ασχήμια,
που μένει «ανεξερεύνητη» ως θανατηφόρα αρρώστια…»
πιστεύουμε, αυτά τα σημερινά μαθητούδια να αλλάξουν το κακό που μας δέρνει φτάνει να έχουν κατά νου πως…
 
Ο Ελληνικός Πολιτισμός ανέκαθεν και μέσω της Διασποράς επιτέλεσε το έργο και τους σκοπούς του. Υμνήθηκε, δοξάστηκε, πρυτάνευε και διδάχτηκε στα πανεπιστήμια όλου του κόσμου. Η ιστορία μας είναι γραμμένη σε χιλιάδες βιβλία και η κάθε σελίδα αποτελεί μια ιστορία. Οι μόνοι που πάντα και ποτέ δεν έδιναν δεκάρα ήταν οι ντόπιοι Έλληνες, που δυστυχώς, φτάνουν και στις μέρες μας σαν αγοραίοι σιωνιστές και πραματευτάδες.




 

 

Επιστροφή