Συμφωνία των Πρεσπών: Αντικειμενική Ανάλυση και Κριτική

Δείτε και άλλα θέματα στην ενότητα:
Συμφωνία των Πρεσπών: Αντικειμενική Ανάλυση και Κριτική

Πέμπτη 31 IAN. στις 6:30 μ.μ.

Κέντρο Έρευνας - Μουσείο Τσιτσάνη


1.Ήδη στις πρώτες σελίδες του βιβλίου του ο συγγραφέας Πρεσβης Αλέξανδρος Μαλλιάς  είχε προβλέψει τον πολιτικό  διχασμό και τη δυσκολία να σταθεί η Συμφωνία λόγω της αντίδρασης της κοινης γνώμης:

α. Η συνολική σε βάθος χρόνου συντονισμένη, άνευ υπαναχωρήσεων και παλινδρομήσεων οριστική ως προς όλες τις δεσμευτικές πρόνοιες που περιέχει, εφαρμογή της Συμφωνίας και από τις δύο χώρες βαδίζει αντίστροφα προς τη φορά των πολιτικών ανακατατάξεων και του αναθεωρητισμού που επικρατεί στην Ευρώπη.
β. Προεξοφλεί και χρειάζεται, για να καταστεί βιώσιμη, την ύπαρξη συναινετικών και σταθερών πολιτικών και στις δύο χώρες υπέρ της εφαρμογής της Συμφωνίας, καθώς και κοινοβουλευτικών πλειοψηφιών. Άρα, θεμελιώδης όρος είναι η εφεξής σταθερή και ταυτόχρονη ανάδειξη και εκλογική επικράτηση κομμάτων και σχηματισμού κοινοβουλευτικών πλειοψηφιών στην Ελλάδα και στη Βόρεια Μακεδονία υπέρ της εφαρμογής της Συμφωνίας. Μετά βεβαιότητας εκλογική πρόβλεψη είναι σήμερα ριψοκίνδυνη και μάλλον αδύνατη για οποιαδήποτε σχεδόν χώρα-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, των θεμελιωτών και των πυλώνων της συμπεριλαμβανομένων. Άρα προβλέπουμε ότι δύο χώρες στα Βαλκάνια, παρά τα θεμελιώδη διαφορετικά χαρακτηριστικά τους, θα αποτελέσουν τη θετική εξαίρεση του ευρωπαϊκού κανόνα.

γ. Επιπλέον, προεξοφλείται, μάλλον λόγω συγκυριακής πολιτικής σκοπιμότητας, το γεγονός ότι δεν φαίνεται δυνατόν να υπερπηδηθούν ανώδυνα τα πολιτειακά αναχώματα στα Σκόπια (Πρόεδρος Γκεόργκι Ιβανώφ), καθώς και πολιτικοί τριγμοί στην Αθήνα και ενδεχόμενες πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα.

δ. Η συνέχεια της πολιτικής και κοινωνικής στήριξης προς τη Συμφωνία εκλαμβάνεται περίπου ως αυτοματοποιημένη. Θεωρείται δεδομένη τόσο κατά την υπογραφή της (οριστικής και αμετάκλητης ως προς την εφαρμογή) Συμφωνίας όσο και για τον πλήρη και ετεροχρονισμένο συγχρονισμό της σε Αθήνα και Σκόπια.

ε. Επιπλέον, αβέβαιον είναι κατά πόσον τα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα θελήσουν να δώσουν το τελικό πολιτικό πράσινο φως για την έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων. Αν τούτο δεν συμβεί στο ορατό μέλλον κατά απόλυτα δεσμευτικό τρόπο, τόσο η Συμφωνία όσο και οι κυβερνήσεις των Σκοπίων και των Αθηνών θα μπορούσαν να βρεθούν ενώπιον απροβλέπτων εξελίξεων. Τα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης βρίσκονται σε διπλή περιδίνηση· του αναθεωρητισμού τόσο σε σχέση με το ευρωπαϊκό κεκτημένο όσο και σε σχέση με τη Διεύρυνση προς τα Δυτικά Βαλκάνια.

στ. Θεωρεί ως δεδομένο και προϋποθέτει ότι τα Μόνιμα Μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας, και ειδικά η Ρωσική Ομοσπονδία, θα αποδεχθούν άνευ υποσημειώσεων ή ακόμη και αντιρρήσεων τα «τετελεσμένα γεγονότα» που παράγει η Συμφωνία των Πρεσπών. Ειδικά, ως προς την ένταξή της στο ΝΑΤΟ.

Επιπλέον, προεξοφλεί ότι η Τουρκία άνευ αντιρρήσεων θα δεχθεί στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ την χρήση της νέας ονομασίας ή ότι η Μεγάλη Τουρκική Εθνοσυνέλευση θα κυρώσει το Πρωτόκολλο ένταξης της «Δημοκρατίας της Μακεδονίας» στο ΝΑΤΟ με άλλη ονομασία (Βόρεια Μακεδονία ή πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας...).

Για τον λόγο αυτό, δεν θεωρώ παράλογο τον ισχυρισμό ότι η Συμφωνία των Πρεσπών ανά πάσα στιγμή διατρέχει τον πραγματικό κίνδυνο να βρεθεί μετέωρη χωρίς την αναγκαία πολιτική και κοινοβουλευτική στήριξη. Άρα, με αβέβαιη την έκβαση της επιδιωκόμενης πλήρους εφαρμογής της.

– Δύσκολη, επίσης, ως προς τη συνολική αποδοχή της από την κοινή γνώμη. Τούτο διότι θεμελιώδης συνθήκη και προϋπόθεση για να σταθεί και να αντέξει στη δοκιμασία του χρόνου, πολιτικού και μη, είναι η στήριξη ή έστω η ανοχή της κοινής γνώμης προς το περιεχόμενό της.

Η προϋπόθεση αυτή σήμερα δεν φαίνεται να ισχύει κυρίως στην Ελλάδα, αλλά και σε μεγάλο και εν πάση περιπτώσει υπολογίσιμο μέρος της κοινής γνώμης της γειτονικής μας χώρας. Εναπόκειται πλέον στην ωριμότητα και ειλικρίνεια των προθέσεων και διακηρύξεων ή μη του πολιτικού μας συστήματος ώστε να συμβάλει προκειμένου να μην επιτρέψει και να αποσοβήσει την ενδεχόμενη μετατροπή του χάσματος που σήμερα υπάρχει στην Ελλάδα σε νέο εθνικό-πολιτικό διχασμό.

2.Γιατί Αυτοψία της Συμφωνίας των Πρεσπών?
 Γράφει ο συγγραφέας 'Διότι τόσα χρόνια σαν πολίτης και σαν διπλωμάτης ασκήθηκα να αναλύω να σχηματίζω άποψη ,να κρίνω και να αξιολογώ μόνο αφού σχηματίσω προσωπική άποψη. Με την  δική μου ματιά. Για την Συμφωνία των Πρεσπών  η αυτοψία έχει και τον χαρακτήρα του ελέγχου  του οικοδομήματος, αν ανταποκρίνεται δηλαδή στις προδιαγραφές. Κυρίως όμως αν η Συμφωνία  έχει στατική επάρκεια. Αν αντέχει στους πολιτικούς και κοινωνικούς  κραδασμούς και σεισμούς και στον χρόνο. Εδώ υπάρχει πρόβλημα".

Ομιλητές:
Αλέξανδρος Μαλλιας: πρέσβης ε.τ
Νίκος Μουστάκας:Δημοσιογράφος
Πιλάτος Παναγιώτης:Digital Marketing
Σαββίδης Παντελής: Δημοσιογράφος

Σας περιμένουμε όλους για μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση!!

 

 

Επιστροφή