Σκέψεις πάνω στο χρόνο που... "περνά και χάνεται και ποτέ δεν πιάνεται"

Δείτε και άλλα θέματα στην ενότητα:
 Σκέψεις πάνω στο χρόνο που...

Tης Αμαλίας Κ. Ηλιάδη, φιλολόγου-ιστορικού, Διευθύντριας 5ου ΓΕΛ Τρικάλων

Ο χρόνος είναι αιώνιος. Όμως οι άνθρωποι,με την πεπερασμένη μας φύση,
έχουμε την ανάγκη να τον περιορίζουμε σε χρονικά διαστήματα και
ενότητες για να τον "δαμάσουμε". Η φιλοσοφία που βρίσκεται πάντα πιο
κοντά στην αλήθεια, γνωρίζει καλύτερα, από όλες τις ανθρωπιστικές
επιστήμες, την άχρονη παρουσία του χρόνου στις ζωές μας...

Με εορταστική διάθεση ας αποχαιρετήσουμε τις τελευταίες ώρες του 2019
και ας υποδεχτούμε τις πρώτες του 2020... Ο χρόνος που φεύγει μας
έκανε σοφότερους, ανθεκτικότερους και σίγουρα πιο ικανούς "κυβερνήτες"
των αναπάντεχων καταστάσεων της ζωής μας. Εύχομαι το 2020 να
"πλοηγηθούμε" με γνώση και συναίσθημα, έχοντας εμπεδώσει στο έπακρο τα
διδάγματα του παρελθόντος!

Ο χρόνος έκανε τον κύκλο του.Κι όσα ήταν να’ ρθουν, ήρθαν.
Το πολύφερνο καράβι απ’ την Ιθάκη του Οδυσσέα μας παίρνει, επιβάτες
γνώριμους, απ’ την έρημη ακτή.

Γυρίζουμε πίσω καθώς προχωρούμε στο μέλλον... Σαλπάρουμε για τον
«τόπο» μέσα μας.

Σε μια απόμερη γειτονιά των παλιών Τρικάλων, τότε στο κέντρο της
πόλης, στη σκιά του κάστρου, σήμερα στο απόκεντρο της πόλης, στη σκιά
των θορύβων και της διασκέδασης…Εορταστικές προπόσεις δίνουν και
παίρνουν...ανθρώπων αργόσχολων, ανόητων κομπάρσων της ζωής...Και
ξάφνου:εμείς και οι σκέψεις μας, τα τόσα σχέδιά μας στροβιλίζονται σαν
αστεράκια στο κενό...έχοντας όμως μιαν ορισμένη στοχοθεσία: να
βρισκόμαστε παντού και πουθενά!

Στην εποχή των «μελανών» προβλέψεων, της «γκρίζας» καθημερινότητας και
των «μαύρων» συναισθημάτων, οι μύχιες σκέψεις μας, οι βαθιές μας
επιθυμίες , οι "γραμμές" των σημαντικών αποφάσεών μας, οι στιγμές
ευτυχισμένης ξενοιασιάς των χριστουγεννιάτικων διακοπών, μας θυμίζουν
πως πάντα υπάρχει χρόνος για την ψυχή μας. Ας σταθούμε δίπλα μας κι ας
αφουγκραστούμε τη δημιουργική μας φύση που θέλει να εκφραστεί. Θα
ανακαλύψουμε πως η εσωτερική πληρότητα, αλλιώς η ευτυχία, και οι
δια-ανθρώπινοι δεσμοί πολλές φορές μπορούν να τροφοδοτηθούν με τρόπους
και εργαλεία απλά… όπως ένα χρωματιστό, ξύλινο μολύβι ή ένα πινέλο...


"Γέρε χρόνε φύγε τώρα.." Σκληρό αλλά αληθινό: Το παλιό πάντα δίνει τη
θέση του στο νέο... όμως... στόχος του ουσιαστικά μορφωμένου ανθρώπου, σ' αυτή τη ζωή, δεν
αποτελεί τόσο η αποκόμιση και η μετάδοση γνώσεων αλλά η καλλιέργεια
μιας εσωτερικής ευαισθησίας και ενός γόνιμου προβληματισμού, με σκοπό
να είναι κανείς σε θέση να "φροντίζει" συνολικά τον εαυτό του απ’ την
άποψη της πνευματικής και ψυχικής υγείας. Αυτό σημαίνει: ν’ αποκτήσει
επίγνωση του τρόπου λειτουργίας του ανθρώπινου ψυχισμού και των
ανθρώπινων σχέσεων, να οριοθετείται σε σχέση με τους άλλους και να
"επιλέγει" εμπειρίες που δεν θα τον εγκλωβίζουν σε συναισθηματικά ή
άλλα αδιέξοδα....



Δείτε video:

 

 

Επιστροφή