.gif)
Γράφει ο συντοπίτης του Μαυρελίτης Χρήστος Χλωρός
Αριστοτέλης Διβάνης Σπυρίδωνος - Μέγιστος «Σκαπανέας» τουρισμού. Κορυφαίος επιχειρηματίας του τόπου μας και της πατρίδος μας .
Γεννήθηκε στο χωριό μας Μαυρέλι το δεύτερο τέταρτο του περασμένου αιώνα. Πολύ μικρός συντροφιά με τα αδέλφια του Μιλτιάδη Γεώργιο Θεοδοσία και την μητέρα τους, ανέβηκε πάρα πολλές φορές τα πέτρινα σκαλοπάτια της εκκλησίας μας, για να σταθεί δίπλα στον πατέρα του Σπύρο και στον θείο του Δημήτριο Διβάνη που επί πολλά χρόνια ήταν εκκλησιαστικοί επίτροποι και η θέση τους ήταν στο «παγκάρι» (χώρος που πωλούσαν τα κεριά )
Εκεί άκουσε βίωσε και έγινε κτήμα του, η πίστη, ο σεβασμός για το Θεό, η αγάπη προς τον άνθρωπο και ο σεβασμός στην χριστιανική πίστη που δεν είναι θρησκεία αλλά αποκάλυψη. Λίγο αργότερα καθώς μεγάλωνε συναντήθηκε με όλα τα παιδιά της ηλικίας του και έπαιξε όλα τα γνωστά τοπικά παιδικά παιγνίδια από «τσιλίκα» έως «φλιούρια» και από «γιαλίνα» έως «τσιώφα» σε όλους τους ελευθέρους χώρους του χωριό.
Μαζί με στους φίλους και τα ξαδέλφια του Χρήστο και Αλέκο Διβάνη, τους Χριστόφορο και Φίλλιπο Δημάκη, Ζήση και Γεώργο Γκουγκουστάμου, έπαιξε αχόρταγα και χάρηκε το αθώο και ανέμελο παιδικό παιγνίδι. Αμέσως αργότερα βρίσκεται μαθητής να κάθεται στα θρανία του Δημοτικό Σχολείο του χωριού μας που κατασκεύασε πριν από λίγα χρόνια ο πατέρας του Σπύρος με όλους τους συγχωριανούς.
Παρέα με όλα τα παιδιά του χωριού και ιδιαίτερα της ηλικίας του διακρίνεται σε μάθηση και μικρό πρωτοβουλίες σε σημείο που να δείχνει «αρχηγός» της παρέας. Κάθεται στο ίδιο θρανίο με τους Ιωάννη Κατσαρό----- και παρακολουθεί με πραγματικό μαθητικό ενδιαφέρον τα μαθήματα που τους παραδίνει η καλή του δασκάλα…
.jpg)
Μεγαλώνει σε ένα εξαιρετικά ωραίο οικογενειακό περιβάλλον, με όλες τις απαραίτητες για «παιδάκι» οικογενειακές κοινωνικές βαθμίδες, με παππούδες, γιαγιάδες γονείς, αδέλφια, θείους θείες ξαδέλφια, που συγκροτούσαν τότε στην παιδική του ηλικία οι εξαιρετικές οικογένειες του χωριού μας : Α.Διβάνη, Κ. Πούλιου (καταγωγή μητέρας του) , Κ. Γκουγκουστάμου και Β .Δημάκη που επιτρέπουν στα παιδιά, να ονειρεύονται ελεύθερα να δίνουν φτερά στις σκέψεις και τα όνειρα τους για μελλοντική ανάπτυξη και εξασφαλισμένη επιτυχία.
.jpg)
Παράλληλα μ’ αυτά ο πανέξυπνος Αριστοτέλης παρακολουθούσε και συμμετείχε με πολύ ενδιαφέρον στην εργασία του παππού του, πατέρα του και θείου Δημήτρη που δραστηριοποιούνταν στο εμπόριο και στην παραγωγή γαλακτοκομικών προϊόντων που παρασκεύαζαν και τα προωθούσαν για πώληση στα Τρίκαλα με τον Κυρατζή «άνθρωπος με άλογα ή μουλάρια για την μεταφορά πραγμάτων» Γιάννη Αγοραστό, ενώ μετάφεραν ταυτόχρονα από εκεί, προϊόντα και άλλα είδη για το μεγάλο παντοπωλείο που είχαν και διατηρούσαν με πολύ επιτυχία στο Μαυρέλι από το 1880 περίπου και ήταν λόγω της μεγάλης και πλούσιας ποικιλίας «ξακουστό» σ’ όλη την περιοχή.
Το 1936 μεγάλο παιδί πλέον παρακολουθεί πολύ έντονα τους αγώνες της οικογένειας του και συγκεκριμένα του Παππού Θανάση, του Πατέρα του Σπύρο και του θείου του Δημήτρη, να αγωνίζονται δίπλα στον προέδρου της κοινότητας Χρήστο Κόρδα, που με ανύπαρκτα μέσα και βοήθεια από πουθενά προσπαθούν μαζί με τους συγχωρι- ανούς και τελικά το επιτυγχάνουν να μεταφέρουν το πόσιμο νερό του χωριού μας από το τοπωνύμιο «Παππά» βρύση στα Ζερβάδικα σπίτια στο κέντρο σχεδόν στου χωριού κοντά στο «Γυφταριό » σιδηρουργείο.
.jpg)
Στον ελληνοαλβανικό πόλεμο 1940 παλικάρι πλέον ζει στο χωριό, την μεγάλη αναταραχή της επιστράτευσης των εφέδρων συγχωριανών μας,που φεύγουν για το Μέτωπο. Και ασφαλώς συγκινείται και λυπάται αφάνταστα με το δράμα των οικογενειών που χάνουν τους ανθρώπους τους στα Αλβανικά βουνά.
Στην Εθνική Αντίσταση έζησε από κοντά την ηρωική και πολύ δραστήρια μανά του και την αδελφή του Θεοδοσία που υπεραγαπούσε, όταν μετέτρεψαν το νέο ωραίο και αχρησιμοποίητο σπίτι της Θεοδοσίας, σε γυναικεία στρατιωτική σχολή εκμάθησης χειρισμού μικρών ομαδικών όπλων, μοναδική στην Ευρώπη. Στο πίσω μέρος του σπιτιού δημιούργησαν μεγάλο χώρο για τη ραφή και επιδιόρθωση των αλεξίπτωτων που μεταφερόταν με ζώα στο χωριό από το αεροδρόμιο του βρισκόταν στα «Πιτσιούγγια» σημερινό Δασοχώρι. Εκεί εργάστηκαν προσφέροντες στην Ε.Α όλες σχεδόν οι γυναίκες του Χωριού μας.
Το 1947 άγρια πέφτει η μοίρα του εμφυλίου. Η οικογένεια μεταφέρεται στα Τρίκαλα και ο νέος και ανήσυχος Αριστοτέλης τελειώνοντας το τότε Γυμνάσιο Καλαμπάκας ασχολείται με την εργασία του πατέρα του, το εμπόριο «αποικιακών και τυροκομικών» προϊόντων Την ίδια εποχή προφορικές μαρτυρίες κατοίκων του χωριού μας αναφέρουν, ότι είδαν τον πανέξυπνο Αριστοτέλη στην Καλαμπάκα να εμπορεύεται «ψιλικά» τοποθετημένα σε καρότσι, που έσερνε ο «ιπποκόμος» του, ενώ αυτός όπως πάντοτε, είχε την τύχη της επιχείρησης του στα χέρια του.
«Στην ηλικία των 17 χρόνων πήγαινε στη Λάρισα και από εκεί με Ντακότες πετούσε μέχρι τη Θεσσαλονίκη ,στο αεροδρόμιο Σέδες ,που ήταν με λαμαρίνες τότε ο διάδρομος και πούλαγε ζάχαρη και καφέ. Είχε την επιθυμία να αγοράσει αυτοκίνητο και έκανε μεταφορές στην διαδρομή Αθηνών-Τρικάλων.»
Το 1958 οι αδελφοί Διβάνη Σπύρου, κτίζουν το ξενοδοχείο « DIVANI TRIKALA.» στην πλατεία Κιτριλάκη στα Τρίκαλα. Ο Αριστοτέλης διατηρεί ακόμη κατάστημα τύπου γραφείου στην οδό Ευριπίδου στην Αθήνα και πουλάει τυροκομικά προϊόντα και αυγά Την ίδια εποχή ανοίγουν τον θερινό Κινηματόγραφο «ΓΑΛΑΞΙΑ» στον οδό Κονδύλη στα Τρίκαλα.
Μετά από τρία χρόνια επεκτάθηκαν στην Καλαμπάκα και το 1964 λειτούργησε το «DIVANI KALAMPAKA MOTEL» «Το 1967 φτιάχνουν τον κινηματόγραφο «ΓΑΛΑΞΙΑΣ» στο κέντρο της Λαρίσης. Το 1971 αρχίζουν να κτίζουν το ξενοδοχείο «DIVANI PALACE LARISSA» στην Λάρισα, που τελείωσε το 1973, ενώ την επομένη χρονιά το 1974 αρχίζει να κτίζεται το ξενοδοχείο «DIVANI PALACE ACROPOLIS» στην Ακρόπολη. για να λειτουργήσει το 1977.
.jpg)
Σημαντική χρονιά για τον Αριστοτέλη και τα αδέλφια του είναι το 1977 που αγοράστηκε το ξενοδοχείο «ΝΙΝΑ» της οδού Αλεξάνδρας Αθήνα και μετονομάζεται σε «DIVANI ZAFOLIA». Εκεί δίπλα του και στο ίδιο γραφείο κάθεται μικρός σε ηλικία τότε και μαθητής ο αγαπημένος γιός του Σπύρος. Το 1981 επεκτάθηκαν στην Κέρκυρα εξαγοράζοντας το Ξενοδοχείο «CORFU DIVANI PALACE».
Κατά την μεγάλη προαναφερόμενη εποχή ιδρύει με άλλους συναδέλφους του την Ένωση Ξενοδόχων Ελλάδος . Το 1970 μπήκε στο Διοικητικό Συμβούλιο της Ένωσης Ξενοδόχων Αθηνών και εκλέγεται Πρόεδρος επί δύο τριετίες. Πέρασε από την ΠΟΞ και εκλέγεται πρόεδρος του Ξενοδοχειακού Επιμελητηρίου της Ελλάδος για τρείς θητείες, με σημαντικό έργο. Από κυβερνητικής πλευράς του έγινε πρόταση να αναλάβει ως Υπουργός το Υπουργείο Τουρισμού την οποία με υπερηφάνεια δεν αποδέχθηκε .
Σήμερα ήσυχος ήρεμος γαλήνιος όπως πάντα υπερήφανος για ότι δημιούργησε, χαίρεται τα έργα του δίπλα πάντα στην εξαίρετη σύζυγό του Νίκη που ήταν μόνιμος και σταθερός συμπαραστάτης του σε όλη την διάρκεια της επιχειρηματικής του ζωής.
Για τους «Σκαπανείς» του Τουρισμού στην Αμερική γράφτηκαν βιβλία και μελέτες που διαβάζονται και διδάσκονται στα σχολεία τους. Έτσι μάθαμε για τους μεγάλους: Μάριοτ, Ρίτς Χίλτον και άλλους . Εάν συμβεί και εδώ το ίδιο που δεν το σκέπτομαι και ούτε το φαντάζουμε, ο Αριστοτέλης Διβάνης θα έχει την πρώτη τιμητική και δικαιωματική θέση.
Εμείς ως Μαυρελίτες, αισθανόμαστε πολύ τυχεροί που ένας δικός μας άνθρωπος από τον δικό μας φτωχό αλλά πλούσιο σε ανθρώπινες φυσιογνωμίες χώρο, έφτασε επιχειρηματικά τόσο πολύ ψιλά. Είμαστε δε πολύ υπερήφανοι και είναι τιμή για όλους εμάς που η οικογένεια Διβάνη με τις επιχειρηματικές της δραστηριότητες έκανε γνωστό το χωριό μας Μαυρέλι σ’όλο τον κόσμο και γέμισε ανθρώπινα πεινασμένα στόματα (1100 πρόσωπα περίπου) με την εργασία που προσέφερε σε κάθε καλό εργαζόμενο που του την ζητούσε, .
Έφυγε από τούτη την πρόχειρη κατά την πίστη μας ζωή την 1η Ιανουαρίου 2023 πλήρης ημερών σε ηλικία 94 χρόνων .
ΜΑΥΡΕΛΙ ΑΝΑΤΟΛΙΚΩΝ ΧΑΣΙΩΝ (σήμερα )Δήμου ΜΕΤΕΩΡΩΝ
Δεξιά η γειτονιά στο ωραίο χωριό μας ‘Όπου γεννήθηκε ανδρώθηκε και έζησε τα νεανικά του χρόνια ο Μέγιστος σκαπανέας Τουρισμού όλων των εποχών ο δικός μας ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ Σ ΔΙΒΑΝΗΣ που ήταν το 5ο παιδί της οικογενείας Σπύρου και Αθανασίας Διβάνη.
ΧΡΗΣΤΟΣ Δ ΧΛΩΡΟΣ
Επιστροφή
