Του Χρήστου Σταμόπουλου
      Για όλους εμάς που ζούμε και δρούμε καθημερινά μέσα στα κοινωνικά κινήματα, για μας που η παρουσία και η συμμετοχή στους καθημερινούς κοινωνικούς και πολιτικούς αγώνες του λαού μας δίνει μεγάλη χαρά και ικανοποίηση και μας έχει  γίνει τρόπος ζωής, θα ήταν πολύ δύσκολο να αδιαφορήσουμε για ό,τι συμβαίνει μέσα στα αριστερά κόμματα και ιδιαίτερα τον ΣΥΡΙΖΑ, που είναι σήμερα η κύρια δύναμη της Αριστεράς.


     Να το πούμε αλλιώς. Έχει μεγάλη σημασία να δούμε τι κόμμα οικοδομούμε στον ΣΥΡΙΖΑ. Τώρα που κάνει τα πρώτα του βήματα ως ενιαίο κόμμα και πορεύεται προς το Ιδρυτικό του Συνέδριο του καλοκαιριού. Τώρα επιβάλλεται να βάλουμε την αριστερή ριζοσπαστική δημοκρατική σφραγίδα, αλλιώς το παιχνίδι θα χαθεί οριστικά. Η οργανωτική οικοδόμηση και λειτουργία αποτελεί κρίσιμη παράμετρος του κόμματος.
   Στην τελευταία Νομαρχιακή Συνέλευση οργανωτικού χαρακτήρα που έγινε στο ‘’Φρούριο ‘’ σύντροφοι έβαλαν για λίγο τον δάκτυλο στον τύπο των ήλων και είπαν τα σύκα-σύκα. Κατήγγειλαν παρασκήνιο, μηχανισμούς, εσωκομματικές κόντρες και αστικές συμπεριφορές. Και έκρουσαν τον κώδωνα του κινδύνου για αντιστροφή της πορείας.

   «Η Οργάνωσή μας διχοτομήθηκε απ’ τη στιγμή που εκλέξαμε τη βουλευτίνα!», είπε σύντροφος στη Συνέλευση. Αποκάλυψε μια ανομολόγητη αλήθεια που φέρνει παρατεταμένες συγκρούσεις στο παρασκήνιο και εμποδίζει την ανάπτυξη της Οργάνωσης. Γιατί η εκλογή της νεαρής βουλευτίνας-για κάποιους συντρόφους-ανέτρεψε τους ‘’δεδομένους’’ συσχετισμούς και αυτό είναι απαράδεκτο, κάτι που δεν πρόκειται ποτέ να το αποδεχτούν!!
   Αλλά, τι έγινε πραγματικά στις εκλογές του Ιούνη 2012; Μια παντελώς άγνωστη στην τοπική κοινωνία -η σημερινή βουλευτίνα μας- κέρδισε τους πολύ γνωστούς ή και διάσημους συνυποψήφιούς της. Μάλιστα ο διασημότερος όλων κατατάχθηκε τελευταίος ή προτελευταίος(!),αν θυμάμαι καλά.

   Όλα λειτούργησαν αντιστρόφως ανάλογα. Όσο πιο αναγνωρίσιμος ή και διάσημος ήταν κάποιος, τόσο λιγότερο τον ψήφιζαν, ενώ υπερψήφιζαν την ασημότητα και το άγνωστο. 

Το πολιτικό συμπέρασμα οφθαλμοφανές και ξεκάθαρο. Οι ψηφοφόροι καταψήφισαν και αποδοκίμασαν με ένταση τα στελέχη του τοπικού ΣΥΡΙΖΑ (στην πλειοψηφία τους στελέχη προερχόμενα από τον ΣΥΝ). Κρίμα που τα ίδια δεν κατάλαβαν ή –μάλλον- προσποιούνται ακόμη μέχρι σήμερα πως δεν καταλαβαίνουν τι συνέβη! Βέβαια, παρασκηνιακή συνδρομή ψήφων υπήρξε και προς την εκλεγείσα βουλευτίνα (όπως και ο ‘’δεύτερος σταυρός’’ που της δόθηκε, επειδή δεν την… υπολόγιζαν) , η οποία έλαβε 2.200 σταυρούς, ενώ οι ‘’αντίπαλοί’’ της πολύ λιγότερους ή και τους μισούς ακόμη!
   Ενώ λοιπόν οι Τρικαλινοί ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ, αρνήθηκαν ωστόσο μαζικά να σταυρώσουν τους προταθέντες υποψήφιους του ψηφοδελτίου. Η αρνητική σταυροδοσία στα Τρίκαλα αποτέλεσε πανελλαδικό ρεκόρ! Χάριν συγκρίσεως θα μπορούσαμε να αναφερθούμε σε επίσης πενταεδρικές γειτονικές εκλογικές περιφέρειες-νομούς, όπου ο εκλεγείς σύντροφος βουλευτής έλαβε υπερδιπλάσιους ή και τριπλάσιους ψήφους (π.χ. στον Βόλο 6.500 ψήφους, στη Λαμία 6.00 ψήφους, στην Καρδίτσα 4.500 ψήφους κ.λπ.)

   Με δυο λόγια οι βουλευτικές εκλογές έδειξαν ότι υπάρχει σοβαρό πρόβλημα από άποψη αποδοχής και επιρροής στον λαό με το κομματικό στελεχικό δυναμικό (το απαράτ) του ΣΥΡΙΖΑ στα Τρίκαλα.

   Τα ίδια τα στελέχη μας όχι μόνο δεν ‘’διαβάζουν’’ τα μηνύματα που τους στέλνει ο λαός, αλλά ένιοι εξ αυτών  εισάγουν στον χώρο μας αρχές και συμπεριφορές που είναι αδιανόητες για την αριστερά, όπως π.χ. εκείνη του «πολιτευτή»!!

  Συμπληρώνονται φέτος, αρχής γενομένης με την εξέγερση του Πολυτεχνείου του 1973, 40 χρόνια καθημερινής παρουσίας και συμμετοχής μου στην αριστερά, χωρίς διακοπή και χωρίς παύση. Γνώριζα πως στην αριστερά υπάρχουν μόνο αγωνιστές. Μέχρι που πρόσφατα από τοπικό τηλεοπτικό κανάλι και τοπική εφημερίδα πληροφορήθηκα για συντρόφους μου-υποψήφιους βουλευτές στις τελευταίες εκλογές, πως ο ΣΥΡΙΖΑ διαθέτει και… πολιτευτές!! Στο άκουσμα της λέξης αισθάνθηκα ισχυρό σοκ. Το ίδιο θα πάθαινε , πιστεύω, κάθε αριστερός.

  Είναι φανερό ότι ο ΣΥΡΙΖΑ, ως αριστερό ριζοσπαστικό κόμμα, δεν μπορεί να έχει καμία σχέση με πολιτευτές, πολιτικές καριέρες, κομματάρχες και βουλευτικά γραφεία. Η δράση μας είναι ανιδιοτελής και συλλογική. Η αριστερά έχει μόνο αγωνιστές και υπάρχει μόνο για να υπηρετεί το κοινωνικό σύνολο.

  Η εποχή μας είναι τόσο πονηρή που πάει να αμφισβητήσει ακόμη και τις αιώνιες αξίες της αριστεράς!

Χρήστος Σταμόπουλος