Τα γενοκτονικά μνημόνια γιγαντώνουν τον νεοναζισμό
Του Χρήστου Σταμόπουλου

  Ο δημόσιος διάλογος, η ιδεολογική και πολιτική αντιπαράθεση και σύγκρουση μέσα στα κινήματα δεν μπορεί να ενοχλούν ούτε πρέπει ν’ απαγορευτούν. Αποτελούν αναγκαίες εργαλειακές διαδικασίες για να πάμε μπροστά. Αρκεί να γίνονται καλόπιστα και με επιχειρήματα.

  Η  πρόσφατη εκδήλωση, που διοργάνωσε ανήμερα της μαύρης χουντικής επετείου (21/4) το λεγόμενο αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι ΡΟΣΣΟΝΕΡΟ για τον φασισμό και τη «Χρυσή Αυγή», μας προσφέρει άφθονο υλικό για να εκφράσουμε δημόσια τη διαφωνία μας απέναντί του, πολιτικά και ιδεολογικά, ειδικά και γενικά. Αυτή τη φορά φάνηκε ξεκάθαρα ο ιδεολογικός και πολιτικός προσανατολισμός του ΡΟΣΣΟΝΕΡΟ.

 

Κλεισμένοι σε γυάλα

  Για ένα τρίωρο στην Αίθουσα Συνεδριάσεων του Δημαρχείου διοργανωτές, ομιλητές εξ Αθηνών, πολίτες και η «δημοκρατική μνημονιακή εξουσία» του τόπου (Δήμαρχος, αντιδήμαρχοι, ΔΗΜΑΡ κ.λ.π.) κλειστήκαμε σε μια μεγάλη γυάλα, εγκαταλείψαμε τα εγκόσμια της συντελούμενης κοινωνικής γενοκτονίας και την τρικομματική μνημονιακή κυβέρνηση που την καθοδηγεί και όλοι μαζί ασχοληθήκαμε «αποκλειστικά» με το «επικίνδυνο και αυτόνομο φαινόμενο» του νεοναζισμού και της «Χρυσής Αυγής» που ενέσκηψε τελευταία στη χώρα μας.

  Διοργανωτές, ομιλητές και εκπρόσωποι της εξουσίας έκλιναν σ’ όλες τις πτώσεις και υπερτόνιζαν την «αυτονομία» του φαινομένου, που απειλεί τη δημοκρατία και τη νομιμότητα. Τα αίτια που κερδίζει μέρος της κοινωνίας άλλοι μεν τα βρήκαν στην ξενοφοβία, τον εθνικισμό και την οικονομική εξαθλίωση, ενώ άλλοι (όπως π.χ. ο καλός μας Δήμαρχος) στην έλλειψη σεβασμού των πολιτών στη νομιμότητα. Κανείς τους όμως δεν ήθελε να δει ότι σήμερα το γιγαντώνουν τα μνημόνια και οι μνημονιακές δυνάμεις και ότι ποδηγετείται από το σύστημα που το χρησιμοποιεί ως μαστίγιο κατά του λαού και της αριστεράς. Γι’ αυτό ομόφωνα κατέληξαν πως σήμερα προέχει η ενότητα όλων των δυνάμεων της Δημοκρατίας και της Νομιμότητας, δηλαδή των θυμάτων της βαρβαρότητας του μνημονίου μαζί με τους φορείς της μνημονιακής εξουσίας –προφανώς αφήνοντας το μνημόνιο στην ησυχία του!

  Με μια τέτοια λογική ήταν επόμενο ακόμη και η πρόταση Βενιζέλου για την ενότητα των δυνάμεων του συνταγματικού τόξου κατά της Χρυσής Αυγής να βρει σχεδόν σύμφωνο το πάνελ της εκδήλωσης (ο εκπρόσωπος του Ροσσονέρο εξέφρασε μόνο επιφύλαξη σ’ αυτή).

  Αλήθεια, ένα «αντιφασιστικό μέτωπο» θυμάτων του μνημονίου, κινημάτων, αριστερών κομμάτων, Βενιζέλου, Κουβέλη, Δένδια, Λάππα, Βαβύλη κ.λ.π., με το μνημόνιο ανέπαφο, ποια φερεγγυότητα και ποια αποτελεσματικότητα θα μπορούσε να έχει;

 
Γεφυροποιός

  Το ΡΟΣΣΟΝΕΡΟ όμως ως ΣΩΣΤΟΣ ΓΕΦΥΡΟΠΟΙΟΣ ρίχνει γέφυρες ανάμεσα στον λαό και την αντιλαϊκή εξουσία, τους πραγματικούς αντιφασίστες και σ’ αυτούς που ενθάρρυναν ή ανέχτηκαν το νεοναζιστικό θηρίο ως φόβητρο, θολώνοντας έτσι τις πραγματικές διαχωριστικές γραμμές που υπάρχουν σήμερα.

    Η ιδεολογική και πολιτική αυτή κατεύθυνση του ΡΟΣΣΟΝΕΡΟ το οδηγεί :

 ►Να προσκαλεί στην εκδήλωση και να συναγελάζεται με τον σημερινό Δήμαρχο που είναι ο πρώτος Δήμαρχος της πόλης μας που κάλεσε τα ΜΑΤ στο Δημαρχείο για να καταστείλουν τους αγωνιζόμενους δημοτικούς υπαλλήλους. Είναι ή δεν είναι αυτό φασισμός; Ή έστω προανάκρουσμα φασισμού; (Ο ίδιος στην  εκδήλωση επέμενε ακόμη και σήμερα στην  ορθότητα αυτής της απόφασής του !!)

 ►Να κριτικάρει μεν τον Δήμαρχο που κατέθεσε στεφάνι μαζί με την Χρυσή Αυγή, αλλά κουβέντα όμως που ως Δήμαρχος –Άρχων της πόλης ανέχτηκε και ανέβηκε στην εξέδρα μιας σιδερόφρακτης και αστυνομοκρατούμενης παρέλασης της 25ης Μαρτίου, που ήταν ντροπή για τη Δημοκρατία.

 ►Να φέρνει στα κινήματα απ’ το παράθυρο τις σκληρές μνημονιακές δυνάμεις τις οποίες έχουμε διώξει απ’ την πόρτα.

 

Γέννημα-θρέμμα και μαστίγιο του συστήματος

    Το ΡΟΣΣΟΝΕΡΟ δεν βλέπει ή υποβαθμίζει ότι:

 ► Ο φασισμός και ο ναζισμός ιστορικά εμφανίζονται σε περιόδους καπιταλιστικής κρίσης, απότομης όξυνσης της ταξικής πάλης και αδιεξόδων του συστήματος (Ιταλία και Γερμανία τις δεκαετίες του ’20 και του ’30, Ελλάδα του μνημονίου κ.λ.π.). Το μεγάλο κεφάλαιο ως φόβητρο ή και ως εναλλακτική λύση, στηρίζει περιθωριακές φασιστικές συμμορίες, που βοηθούμενες και απ’ την εξαθλίωση των λαϊκών μαζών, μπορούν να γιγαντωθούν. Το «δημοκρατικό» αστικό μπλοκ εξουσίας –εκτεθειμένο ήδη ανεπανόρθωτα στα μάτια του λαού- ανέχεται, υποχωρεί ή αδυνατεί να σταματήσει τη φασιστική λαίλαπα. Μοιραία ο αγώνας περνά αποκλειστικά στις γνήσιες δημοκρατικές αριστερές και πατριωτικές δυνάμεις για να σταματήσουν τον φασισμό, ανοίγοντας τον δρόμο για υπερβάσεις και κοινωνικές ανατροπές προς όφελος του λαού και της δημοκρατίας.

 ► Ο νεοναζισμός, μπορεί να έχει τα εντελώς ξεχωριστά δικά του «ποιοτικά» απεχθή χαρακτηριστικά (ως ανοιχτή γενικευμένη τρομοκρατική βία του μεγάλου κεφαλαίου), δεν είναι όμως «αυτόνομο» φαινόμενο, αλλά αποτελεί την κορυφή στην αλυσίδα της κρατικής και παρακρατικής καπιταλιστικής βίας σε βάρος του λαού. Τη ναζιστική βία προετοιμάζουν η οικονομική βία και τα μνημόνια, η θεσμική βία και η κρατική καταστολή.

  Πώς να συνεργαστείς μ’ αυτούς που καθημερινά συμμετέχουν ενεργά στην «προετοιμασία» της φασιστικής βίας; Πώς να συνεργαστείς μ’ αυτούς που για «συνεταιράκια» τους έχουν τους Σαμαρά, Δένδια, Σόιμπλε, Μέρκελ και τους φασίστες Βορίδη, Γεωργιάδη και Πλεύρη;

  Συνοψίζοντας, το ΡΟΣΣΟΝΕΡΟ μας λέει: μαζί με το «δημοκρατικό κομμάτι της εξουσίας» ν’ αποκρούσουμε τον κίνδυνο του φασισμού που ενέσκηψε, καθώς και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα ειδικών κοινωνικών ομάδων (κρατουμένων, μεταναστών, χρηστών κ.λ.π.). Εδώ εξαντλείται ή έστω αυτό είναι το πρώτιστο και κυρίαρχο καθήκον για τα κοινωνικά κινήματα, αλλά και για τις δυνάμεις της αριστεράς ακόμη και στη σημερινή εποχή της κοινωνικής γενοκτονίας που βιώνουμε στην Ελλάδα. Ούτε λόγος για Μέτωπο Λαού που θα συγκρουστεί μετωπικά για να σταματήσει και ν’ ανατρέψει τις δολοφονικές μνημονιακές πολιτικές, φέρνοντας νέες κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις στην εξουσία.

  Πρόκειται για μια πολιτική ανάπηρη, ρηχή και αποπροσανατολιστική για τα ριζοσπαστικά κοινωνικά κινήματα και την αριστερά. Πατά ολοφάνερα πάνω σε δύο βάρκες.

 

 

Ανάγκη για Μέτωπο Λαού

  Η ανάγκη για αντιφασιστικό μέτωπο περνά μέσα από τη συγκρότηση Μετώπου Λαού κατά των Μνημονίων, της Καταστολής και του Φασισμού, κάτι που άρχισε ήδη να συγκροτείται στα Τρίκαλα από σωματεία εργαζομένων και αυτοαπασχολούμενους, συλλόγους, κινήσεις, κινήματα, φορείς, συλλογικότητες και πολίτες του Νομού μας, με τη στήριξη και κομμάτων που έχουν σαφή τέτοιο πολιτικό προσανατολισμό.

 

 

  Υ.Γ. 1: Το ΡΟΣΣΟΝΕΡΟ, απ’ ότι φαίνεται, εστιάζεται κομματικά στον τοπικό ΣΥΡΙΖΑ, όπου αποτελεί σημαντική συνιστώσα του, ωστόσο όμως μειοψηφική.

 

  Υ.Γ. 2: Περιορίστηκα, όπως όφειλα, αυστηρά σε ιδεολογική και πολιτική κριτική του ΡΟΣΣΟΝΕΡΟ, αφήνοντας απ’ έξω τις γνωστότατες στενές φιλικές –ή και επαγγελματικές;- σχέσεις της «ηγεσίας» του ΡΟΣΣΟΝΕΡΟ  με την πρώην εκσυγχρονιστική και τώρα μνημονιόδουλη τοπική πασοκική εξουσία. 



Ψυχραιμία, σύντροφοι!

Λίγη αυτοκριτική δεν βλάπτει.


  Σε πρόσφατο άρθρο μου με τον τίτλο «Έχει ο ΣΥΡΙΖΑ “πολιτευτές”;» το «γραφείο τύπου του ΣΥΡΙΖΑ» έδωσε δημόσια απάντηση με τον τίτλο «Πολιτευτές δεν έχουμε! Υπονομευτές όμως;»

  Τόσο η κίνηση όσο και το περιεχόμενο προκαλούν πολλά ερωτηματικά.

  Απαντώ, όσο πιο σύντομα γίνεται.

 

  ΠΡΩΤΟ: Αν και με λένε «κύριο» (έξι φορές γράφουν «ο κ. Σταμόπουλος»!), εγώ τους αποκαλώ συντρόφους.

  ΔΕΥΤΕΡΟ: Αποτελεί παγκόσμια πρωτοτυπία, μοναδική περίπτωση στα κομματικά χρονικά (κάθε κόμματος) το γραφείο τύπου, που εκφράζει το κόμμα προς τα έξω, ν’ απαντά και να κριτικάρει μέλος. Αυτό είναι δουλειά των κομματικών οργάνων. Μένει να πληροφορηθούμε ποιοί είναι οι λόγοι που τους οδήγησαν να παραβιάσουν το καταστατικό.

  ΤΡΙΤΟ: Όπως οι ίδιοι παραδέχονται, με το άρθρο μου δεν είπα τίποτα καινούργιο ή διαφορετικό απ’ αυτά που ακούστηκαν από μένα κι άλλους συντρόφους στην τελευταία Νομαρχιακή Συνέλευση του ΣΥΡΙΖΑ, που ήταν ανοιχτή στο κοινό. Δεν γνωρίζουν ότι η δική μας αριστερά δεν έχει στεγανά απ’ τον λαό; Μήπως τους ενόχλησε επειδή την κριτική μας την πληροφορήθηκαν ευρύτερα οι Τρικαλινοί πολίτες;

  ΤΕΤΑΡΤΟ: Η κριτική αναφορά μου αφορούσε δύο συντρόφους που στη Συνέλευση φωτογραφήθηκαν και συγκεκριμενοποιήθηκαν. Δεν θα μπορούσαν, άμα το ήθελαν ν’ απαντούσαν οι ίδιοι; Γιατί χρησιμοποιήθηκε το γραφείο τύπου; Δεν δημιουργούμε έτσι κομματικά μέλη 2 ταχυτήτων, προστατευόμενα και μη;

  ΠΕΜΠΤΟ: Τα πραγματικά περιστατικά, στοιχεία και νούμερα που αναφέρω στο άρθρο μου ή κατέθεσα στη Συνέλευση είναι 100% αληθινά και ακριβή. Ανάμεσά τους και το αναμφισβήτητο γεγονός, σύντροφος να δίνει συνέντευξη σε τοπικό κανάλι, ενώ στην οθόνη να βλέπει τόσο ο ίδιος, όσο και εμείς οι τηλεθεατές  το «ΠΟΛΙΤΕΥΤΗΣ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ»! Λίγο αργότερα σε υπότιτλο μεγάλης τοπικής εφημερίδας διαβάζαμε για τον ίδιο σύντροφο πάλι το αυτό!: «Ο πολιτευτής του ΣΥΡΙΖΑ…». Καμιά αντίδραση, διαμαρτυρία, καταγγελία ή αυτοκριτική απ’ τον ίδιο. Ούτε τότε ούτε αργότερα ούτε έστω και σήμερα. Πόσο ακόμη θα την περιμένουμε; Για τον δεύτερο σύντροφο το «πολιτευτής» γράφτηκε μόνο σε εφημερίδα.

  ΕΚΤΟ: Τόσο στο άρθρο μου, όσο και στη Νομαρχιακή Συνέλευση το κύριο ζήτημα δεν ήταν τα περί πολιτευτών, αλλά η καταγγελία –βόμβα που έκανε σύντροφος μας πως «η Οργάνωση μας διχοτομήθηκε απ’ την στιγμή που εκλέξαμε τη βουλευτίνα!» Θέμα που αναδείχθηκε και προβλήθηκε δεόντως τις επόμενες μέρες στον τύπο. Ο σύντροφός μας κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου αποκάλυψε μια ανομολόγητη αλήθεια που φέρνει παρατεταμένες συγκρούσεις στο παρασκήνιο, υπονομεύεται η κομματική συνοχή και εμποδίζεται η ανάπτυξη της Οργάνωσης. Προκαλεί ερωτηματικά η απόλυτη σιγή της ανακοίνωσης του «γραφείου τύπου» για την καταγγελία του συντρόφου περί διχασμού και υπονόμευσης της ενότητας της Οργάνωσης που εξακολουθεί μέχρι σήμερα. Μήπως κάποιοι απ’ τους συντάκτες της ανακοίνωσης συμπεριλαμβάνονται στους «διχαστές» και «υπονομευτές» που εννοεί ο σύντροφος; Μήπως το «υπονομευτές» που έβαλαν στον τίτλο τους έπρεπε να το στρέψουν αλλού;

  ΕΒΔΟΜΟ: «Δεν ξεχωρίζουμε τους συντρόφους μας σε αυτούς που βγαίνουν πρώτοι και σε αυτούς που βγαίνουν τελευταίοι», λέει η ανακοίνωση του γραφείου τύπου. Σωστό! Όπως εξίσου σωστό είναι οι μονίμως αποδοκιμασμένοι απ’ τη λαϊκή ετυμηγορία κάποια στιγμή ν’ αποχωρούν. Κανείς δεν μπορεί ν’ αγνοεί τα μηνύματα που του στέλνει ο λαός. Να το πούμε αλλιώς : το ότι η αρνητική σταυροδοσία στα Τρίκαλα αποτέλεσε πανελλαδικό ρεκόρ στέλνει ή όχι πολιτικό  μήνυμα στα στελέχη μας;

  ΟΓΔΟΟ: «…τότε που ο κ. Σταμόπουλος ήταν απέναντι από τον ΣΥΡΙΖΑ με δημόσιες τοποθετήσεις του…», λένε κάπου οι συντάκτες της ανακοίνωσης. Εδώ πρόκειται για καραμπινάτο ψεύδος. Ψέμα 100% Εκτός κι αν εννοούν την κριτική που γίνεται, όπως τώρα –καλή ώρα. Οι ίδιοι γνωρίζουν πως είμαι μέλος («στέλεχος» στη γλώσσα τους) της Κ.Ο.Ε., όπως μέλη της είναι ο βουλευτής μας στον Βόλο, ο βουλευτής στη Λαμία και αρκετοί ακόμη βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ.

  ΕΝΑΤΟ: Έχουν δίκιο όταν λένε ότι «ήταν απών από όλες τις διαδικασίες». «Απών», γιατί προέχει το «παρών» στους καθημερινούς αγώνες του λαού.

 

  Τέλος, το μπουκέτο της ανακοίνωσης τους περιελάμβανε και φράσεις ανάξιες σχολιασμού. Τις παραθέτουμε αυτούσιες: «…υποκινήθηκε από λόγους προσωπικής προβολής και εμπάθειας,… παρεμβάσεις προσωπικής ανάδειξης… συμμετοχή του στα «κινήματα» που ο ίδιος αποτελεί απαράτ… Ο «αγωνιστής» κ. Σταμόπουλος…. Ούτε με «αγωνιστές σφραγίδες» ….δημιουργεί ερωτηματικά για το αν λειτουργεί αυτοβούλως ή βρίσκεται σε υπηρεσία ….» (!!!). Μπράβο στους συντρόφους συντάκτες του κειμένου!

  Τώρα, αποκτά μεγαλύτερη αξία η επισήμανση του προηγούμενου άρθρου μου :

 «Έχει μεγάλη σημασία να δούμε τι κόμμα οικοδομούμε στον ΣΥΡΙΖΑ. Τώρα που κάνει τα πρώτα του βήματα ως ενιαίο κόμμα και πορεύεται προς το Ιδρυτικό του Συνέδριο του καλοκαιριού. Τώρα επιβάλλεται να βάλουμε την αριστερή ριζοσπαστική δημοκρατική σφραγίδα, αλλιώς το παιχνίδι θα χαθεί οριστικά. Η οργανωτική οικοδόμηση και λειτουργία αποτελεί κρίσιμη παράμετρο του κόμματος»