Η «Ευρωπαϊκή Ένωση» καθηλωμένη στο χτες

Φιλελεύθερη οικονομική πολιτική και…παγκοσμιοποίηση!

 Από το αρχείο του Βάιου Φασούλα

Αυτές τις γιορτινές μέρες ακούσαμε και θα ακούσουμε πολλά και χαρμόσυνα κάλαντα καθώς και χιλιοειπωμένα από διάφορους ηγέτες μηνύματα, όμοια μ’ εκείνα που ακούστηκαν στις τελευταίες δεκαετίες του 20ουαιώνα. Μηνύματα ηγετών όλων των ιδεολογικοπολιτικών αποχρώσεων, καθώς και θρησκευτικών ηγετών, ίδια, λες και είναι μαγνητοφωνημένα. Τι μήνυμα θα μπορούσαμε να στείλουμε κι εμείς στο τέλος του αιώνα απ’ το χώρο της κεντρικής Ευρώπης; Πού και πώς θα μπορούσαμε να συγκεντρώσουμε την προσοχή, και τη δική μας και τη δική σας, και σε ποιο σημείο του πλανήτη μας να ταξιδέψουμε, προκειμένου να δούμε αν κάποιο απ’ τα μηνύματα που ως τώρα έχουν ειπωθεί, έχει υλοποιηθεί έστω κι ένα;

Τα μηνύματα που συσσωρεύτηκαν στην αγορά στο ξεψύχισμα της δεύτερης μετά Χριστό χιλιετίας, σ’ ό,τι αφορά την Ενωμένη Ευρώπη, δεν είχαν και καμιά διαφορά από κείνα που ακούστηκαν πέρυσι, πρόπερσι και πιο παλιά. Εκτός που διακρίθηκαν από… πιότερη αγάπη, ειρήνη και πρόοδο για την ανθρωπότητα και επίσης διακρίθηκαν και χείλι που…διέπονται από ρητορικούς λόγους και παλμούς, από δημοκρατικές υποσχέσεις, απ’ την επιμονή τους προς την οδό της «ευημερίας» και της «προόδου», ενώ η επιδείνωση της κοινωνικοοικονομικής ζωής των πολιτών της Ηπείρου μας, η αλλαγή της τάξης πραγμάτων και βεβαίως της «παγκοσμιοποίησης», κοινώς Αμερικανοποίηση-φιλελευθεροποίηση, δημιουργούν τους πυρήνες των κοινωνικών εξάρσεων που εκ των πραγμάτων θα καταλήξουν σε εκρήξεις. Και η τελευταία, (κατακλείδι) για τον αιώνα μας συνάντηση κορυφής στη Νίκαια της Γαλλίας, το πρώτο δεκαήμερο του Δεκέμβρη 2000, με εξέχον το σύμβολο τη σημαία του οικονομικού συστήματος του φιλελευθερισμού, άφησε τις πραγματικές διαστάσεις της πορείας προς τα πού πορευόμαστε.

Η γάγγραινα της «ελεύθερης οικονομίας» δε δίνει στην Παγκοσμιοποίηση την ανάλογη διάσταση, όπως οι λαοί επιθυμούν.  Έχει μεταβάλει την Ε.Ε. σε άντρο και ορμητήριο πολιτικών λησταρχιών και συγχρόνως εξορμούν ομαδικά με «δημοκρατικούς» τρόπους και τρυγούν τους λαούς ηθικά, πνευματικά, πολιτιστικά και υλικά. Παράλληλα στην κεντρική Ευρώπη, για παράδειγμα, όλα τα τετράγωνα που φιλοξενούσαν μικρομάγαζα και εξυπηρετούσαν τις γειτονιές, από χρόνια έκλεισαν και τα εναπομείναντα δίνουν μάχη με το χρόνο. Οι αυξήσεις στα κοινόχρηστα, στα ενοίκια και στους  φ ό ρ ο υ ς  αποτελούν τα κύρια χαρακτηριστικά και το ίδιο έχει παρουσιαστεί και συνεχίζεται στις βιομηχανίες, μικρές και μεγάλες, που καταβροχθίζονται ανηλεώς από τα μεγάλα τραστ, ενώ η παράμετρος της μαφίας διευρύνεται ανεξέλεγκτα. Όλα γίνονται μέσω ηλεκτρονικών πλήκτρων(αγορές, παραγγελίες, παραλαβές, συναλλαγές…έρωτας, κλπ) έτσι που κυριολεκτικά η ανθρώπινη επικοινωνία αντικαθίσταται από έναν ηλεκτρονικό, αδιάφορο, αναίσθητο και κατευθυνόμενο κόσμο.

Από τη μια πλευρά οι απαράδεκτες ανισότητες, που δημιουργεί η φιλελεύθερη πολιτική, (ελεύθερη αγορά και εμπόριο με διάφανη την έλλειψη ενός πραγματικού διεθνούς δημοκρατικού μηχανισμού - κυβέρνηση, που να στεγάζει τις κυβερνήσεις του κόσμου-πλούσιων και φτωχών- και να ελέγχει τα πάντα) στους κόλπους της συμπεριλαμβάνει και αρνητικά στοιχεία που μεταβάλλονται σε κατασταλτικούς μοχλούς αντικοινωνικών πιέσεων. Επί πλέον ενισχύουν τη φτώχεια και την ανεργία, τον κοινωνικό ρατσισμό και την ξενοφοβία, το σοβινισμό και τον φονταμενταλισμό, αδιαφορούν για το οικολογικό μας σύστημα και πολύ περισσότερο αναμοχλεύουν τις ισορροπίες και αξίες των λαών με σκοπό την εξαφάνιση των ιδιαιτεροτήτων και πολιτισμών των λαών, δημιουργώντας, τάχα, μια πολυπολιτισμική κοινωνία. Θεωρούμε σίγουρο πως εάν και εφόσον αυτά τα επιτύχουν θα έχουν κλείσει τον κύκλο των «εργασιών» τους και η έκβαση της δικής τους επιτυχίας (όπως φαίνεται προς το παρόν) θα αποβεί σε βάρος ολόκληρης της ανθρωπότητας.

Και βεβαίως απ’ την άλλη πλευρά η τεράστια εξέλιξη της τεχνολογίας, όπως ζούμε τις εξάρσεις της σήμερα. Ας μη γελιόμαστε κι ας πάψουμε να επιτρέπουμε την εξοικείωση που σχηματίζεται προς τη ντε φάκτο «κοινωνική αλλαγή» από…μοντέρνες πολιτικές τις οποίες κινούν μηχανισμοί βερμπαλιστών και αμοραλιστών, αχταρμάδων και εξανδραποδισμένων, επονείδιστων και εξωμοτών, ιδιοτελών, ανίδεων και ανεύθυνων, που διαφθείρουν τις αξίες και σπέρνουν μια ξενόφερτη και ξεπερασμένη πανσπερμία φτιαγμένη με ευρωπαϊκές προδιαγραφές και κατάλληλη για τα ευρωπαϊκά δεδομένα, σ’ ότι αφορά την Ήπειρό μας. Αυτή η τεχνολογία καθίσταται μοιραία για ολόκληρο τον κόσμο, δεν εξυπηρετεί τον άνθρωπο, ως όφειλε, αλλά την φιλελεύθερη οικονομική πολιτική, η οποία προβάλλεται και υποστηρίζεται σθεναρά ιδίως, από τα κόμματα της σοσιαλδημοκρατίας.

Έτσι το χτίσιμο ενός δεύτερου πύργου της Βαβέλ που δημιουργείται στις μέρες μας από άξιους μαστόρους του προαναφερόμενου συστήματος, δεν «ανακατώνει» μόνο τις γλώσσες και δε δημιουργεί μόνο καθυστερήσεις στο χτίσιμο, αλλά εν ονόματι της «παγκοσμιοποίησης» η οποία έχει εγκλωβίσει στα δίχτυα του φιλελευθερισμού ΟΛΑ τα κόμματα, τα πολιτικά συστήματα της Ε.Ε., τη Δημοκρατία αλλά και γενικότερα του κόσμου, φέρνει σε αμφισβήτηση την ύπαρξη και του ανθρώπου και του πλανήτη.

Η «παγκοσμιοποίηση», όπως οι δούλοι της ελεύθερης αγοράς υποστηρίζουν, δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί χωρίς τη συμμετοχή των ΛΑΩΝ στην πίτα της προόδου, της ευημερίας και της ειρήνης και πολύ περισσότερο δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί στο όνομα του μεγάλου κεφαλαίου. Αιώνες τώρα έχει δοκιμαστεί και έχει αποτύχει ακριβώς για τους παραπάνω λόγους.

Το θόλωμα των νερών στα κουρασμένα μάτια των λαών ότι, τάχα, κόπτονται για την «παγκοσμιοποίηση» η οποία θα λύσει όλα τα προβλήματα, όσο οι λαοί με ποικίλους τρόπους αποκλείονται, σκορπίζονται, σακατεύονται, πεθαίνουν από αρρώστιες, διχάζονται και δε μπορούν να χορτάσουν ψωμί και ειρήνη, είναι απλά τεχνάσματα που προβάλουν οι διάφοροι πολιτικοί ακροβάτες του μεγάλου κεφαλαίου προσπαθώντας με μια εξωπραγματική πανσπερμία να πείσουν τους λαούς να ακολουθήσουν τον ρου των προοδευτικών εξελίξεων. Κατά την άποψή μας αυτά τα θολώματα είναι τερτίπια πονηρά και επικίνδυνα. Και εξηγούμαστε. Το «εύρος» και το «κάλλος» της «παγκοσμιοποίησης» και της Ε.Ε., πρώτα θα πρέπει να ξεκινά μέσα από την κάθε οικογένεια, από την κάθε γειτονιά και χωριό, από την κάθε πόλη και κράτος.

Όσο η πολυπόθητη Πολυπολιτισμική Κοινωνία δεν απαλλάσσετε από τις πολυσύνθετες ανισότητες του σημερινού οικονομικού συστήματος-καθεστώτος, όχι μόνο δεν βοηθούν να γίνει δεκτή, σεβαστή και πραγματοποιήσιμη μέσα στην ευρωπαϊκή οικογένεια, αλλά αφαιρούν κάθε ίχνος εμπιστοσύνης και δυναμώνει η άρνηση, όπως το βλέπουμε στους λαούς της Ευρώπης καθώς και στο δικό μας. Οι οποιεσδήποτε προσπάθειες που προβάλλονται μέσω του μεγάλου κεφαλαίου και υποστηρίζονται απ’ τα ανδράποδά της, είναι προσπάθειες εκ του πονηρού. Στην Ενωμένη Ευρώπη πρυτανεύουν οι ανισότητες και περισσεύουν τα σκάνδαλα. Σκάνδαλα ροζ και οικονομικά, σκάνδαλα πολιτικά και υγείας των πολιτών της Ηπείρου, αδικαιολόγητες αδυναμίες, παραμονή στην ύφεση του κοινωνικοοικονομικού χάους κ.α.   

Έτσι απ’ όσα περιγράψαμε, μέσα απ’ τα «σύγχρονα» εκκολαπτήρια του φιλελευθερισμού ένα και μοναδικό μήνυμα βγαίνει: Οι λαοί πρέπει να πάρουν τις τύχες τους στα χέρια τους. Ο κάθε πολίτης οφείλει να ξυπνήσει από το λήθαργο του νεοφιλελευθερισμού, όπως και από όπου αυτός προβάλλεται και να διεκδικήσει την Παγκοσμιοποίηση που άλλωστε είναι δική του υπόθεση και του ανήκει. Να πάψει να είναι αυτάρκης, βολικός, συμβιβάσιμος και να πάψει να εμπιστεύεται όλους εκείνους που επικαλούνται τη «νέα εποχή» που είναι το δίδυμο των Σοδόμων και Γομόρρων. Αυτό είναι το δικό μας μήνυμα.

 

Καλή Χρονιά - Καλή Χρονιά

Γερμανία, Δεκέμβρης 26  2000       Web : www.fasoulas.de  *  e-mail: [email protected]

«Ε.Ε», Ελλάς - Θεσσαλία 24 του Δεκέμβρη του 2018   www.fasoulas.de  [email protected]