[ ΕΤΣΙ ΚΙ ΑΛΛΙΩΣ Η ΓΗ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΚΟΚΚΙΝΗ – ΕΤΣΙ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ]
Πώς έγινα κομμουνιστής – λέει ο Πάμπλο Πικάσσο -Βρήκα τον εαυτό μου
- σε συνέντευξή του σε Αμερικάνικη Επιθεώρηση
- Η προσχώρησή μου στο Κομμουνιστικό Κόμμα [Κ.Κ] είναι η λογική συνέπεια όλη
μου τη ζωή, όλο μου το έργο , γιατί , είμαι υπερήφανος γι’αυτό , δεν πήρα ποτέ τη ζω
γραφική σαν διασκέδαση ή ψυχαγωγία .
Θέλησα με το σχέδιο και το χρώμα , αυτά ήταν τα όπλα μου , να μπω όσο μπορούσα μέσα στην ανθρώπινη ψυχή , πιο βαθιά στη γνώση του κόσμου που μας λ υ τ ρ ώ ν ε ι κάθε μέρα και πιο πολύ .Προσπάθησα με το δικό μου τρόπο να εκφράσω αυτό που νόμιζα πιο αληθινό , πιο δίκιο, πιο υψηλό . Και οι μεγάλοι όλοι καλλιτέχνες ξέρουν καλά πως αυτό είναι και το πιο ω ρ α ί ο
...Ναι , τώρα ξέρω πως αγωνίστηκα με τη ζωγραφική μου πάντα σαν ε π α ν α σ τ ά τ η ς α λ η θ ι ν ό ς , κατάλαβα όμως ταυτόχρονα πως α υ τ ό μ ό ν ο δε φ τ ά ν ε ι. Τα χρόνια τούτα τα τελευταία της τρομερής καταπίεσης μού δείξανε πως είχα την υ π ο χ ρ έ ω σ η να πολεμήσω όχι μόνο με την Τ έ χ ν η , μα με ολόκληρο το είναι μου .
- Και τότε πήγα προς το Κομμουνιστικό Κόμμα [Κ.Κ] χωρίς τον παραμικρό δισταγμό , γιατί στο β ά θ ο ς ήμουνα πάντα μαζί του.Ο Ελυάρ, ο Αραγκόν κ.α , όλοι οι φίλοι μου το ξέρουν καλά κι αν ως τα τώρα δεν είχα προχωρήσει επίσημα , αυτό οφειλόταν σε ένα είδος ‘’αφέλειας’’ , γιατί νόμιζα πως το έργο μου κι η καρδιά μου ήτανε μαζί του έφταναν. - Μ έ σ α μου όμως π ά ν τ α αυτό ήταν το κ ό μ μ α μου.
- Μήπως δεν είναι αλήθεια πως το Κ.Κ είναι εκείνο που προσπάθησε πιο πολύ να γνωρίσει και να αναστηλώσει τον κόσμο , να κάνει σημερινούς και αυριανούς ανθρώπους πιο πολύ ελεύθερους , πιο ευτυχισμένους με καθάρια και τίμια σκέψη ;
-Δεν είναι αλήθεια πως οι κομμουνιστές δείχτηκαν οι πιο θαρραλέοι τόσο στη Γαλλία , όσο και στην ΕΣΣΔ και την Ισπανία μου ;Γιατί τάχα να δ ι σ τ ά ζ ω ; Μήπως από φόβο , μην αναλάβω υποχρεώσεις; Όμως αντίθετα ποτές δεν ένιωθα τον εαυτό μου τόσο λεύτερο , τόσο ολοκληρωμένο …
- Κι ακόμα βιαζόμουνα τόσο να βρω μια Πατρίδα. Ήμουνα πάντα εξόριστος , τώρα δεν είμαι πια. Περιμένοντας την ώρα που η Ισπανία θα μπορέσει επί τέλους να με δεχτεί
- το Κ.Κ της Γαλλίας άνοιξε την αγκαλιά του και με δέχτηκε . Μέσα σε αυτό βρήκα ανθρώπους που πιο πολύ εκτιμώ , τους πιο μεγάλους σοφούς, τους πιο μεγάλους ποιητές και ακόμα όλες αυτές τις υπέροχες φυσιογνωμίες των Παρτιζάνων επαναστατών που είδα τις μέρες του Αυγούστου …
- Και είμαι πάλι ανάμεσα στ’ αδέλφια μου ‘’ [ Ριζοσπάστης 16 Φλεβάρη 1945 ]
- Ο Π. Πικάσσο γεννήθηκε 25 -10- 1881 και ...πέθανε 8-Αυγούστου 1973
- Για την αφιέρωση στη αιωνια μνήμη του :Αντώνης Κ.Πρεκατές, δάσκαλος .




Επιστροφή








