Στη μνήμη του : Δεκατρία χρόνια από τότε – ήταν 20 Αυγούστου – όταν ο Β α σ ί λ η ς
είχε αφήσει την τελευταία του πνοή κι έφυγε απ' τη ζωή ,αφήνοντας στα γράμματα -στο χώρο της παιδείας ,αλλά και της κοινωνίας -ένα δυσαναπλήρωτο κενό , γιατί εκπαιδευτικοί - Δάσκαλοι [ αυτός ο τιμητικός τίτλος -του δ ά σ κ α λ ο υ -του ταίριαζε πιο πολύ ] και σπάνιοι ά ν θ ρ ω π ο ι και ωραίοι χ α ρ α κ τ ή ρ ε ς δεν συναντούνται εύκολα .
είχε αφήσει την τελευταία του πνοή κι έφυγε απ' τη ζωή ,αφήνοντας στα γράμματα -στο χώρο της παιδείας ,αλλά και της κοινωνίας -ένα δυσαναπλήρωτο κενό , γιατί εκπαιδευτικοί - Δάσκαλοι [ αυτός ο τιμητικός τίτλος -του δ ά σ κ α λ ο υ -του ταίριαζε πιο πολύ ] και σπάνιοι ά ν θ ρ ω π ο ι και ωραίοι χ α ρ α κ τ ή ρ ε ς δεν συναντούνται εύκολα .












